Μέσο στο γενικευμένο ζόφο, καλό είναι να κάνουμε και λίγο προς τα πίσω. Απλά για να μην τρελαθούμε (λέω εγώ.) Λες και τα πάντα πρέπει να έχουν μια αίσθηση του επείγοντος. Πόσο απροετοίμαστοι είμαστε όλοι μας. Για αυτό το λένε κρίση.. Έτσι είπα και εγώ μετά από πολύ καιρό να «παίξω» κάνα οργανωμένο θόρυβο. Βέβαια όπως έχει πει και η φίλη μου η koula :»αν κόψουν το ρεύμα να σε δω ..»   🙂

Η μίξη(ή η μύξα αν προτιμάς) έγινε το ξημέρωμα της 15ης Ιουλίου 2011, όπως και το editing και η τελική επεξεργασία. Για να ακούσεις.. πάτα το play. 

Τα αποσπάσματα κειμένων είναι από τις εκδόσεις που αναφέρονται και μπορούν να βρεθούν σε στέκια και καταλήψεις..

risinggalaxy

antinomy #2,  tracklist:

.1.Solar Fields – Insolate       [Altered,Second Movements]

.2.Air Liquid – If There Was No Gravity (Jammin’ Unit Remix) [Red]

.3.Aphex Twin – Isopropophlex [Analogue Bubblebath EP1]

.4.Mandragora – Earthdance(Washouse Mix) [Ambient Senses 1 – The Vision]

.5.The Orb – Chocolate Fingers [Bagdad Batteries]

.6.Pepe Romero & Academy Of Sain Martin In The Fields Chamber Enseble         – Νο. 6 in G, G450 – Andantino Lento [Boccherini Quintets]

.7.Black Dog Productions – Balil-Merck [Bytes]

.8.Gus Til – Ebb Tides [Electric Oceans]

.9.Pallyria – End Of Kronos [Electrifying Nature]

.10.Fever Ray – Keep The streets Empty For Me [Fever Ray]

.11.The Future Sound Of London – You’re Creeping Me Out [ISDN]

.12.Sidsel Endresen – Slow Song [Jazzland Community]

.13.Psyche – Neurotic Behavior [New Electronica – Chronolοgical Harmonizations]

.14.Chris Watson – Male Capercallie Display, Caledonian Pine Forest [Outside The Circle Of Fire]

«Τέχνη είπατε νεαρέ;

Έγραφα πρόσφατα σε μια ακαδημαική εργασία(sic), ρεφορμίζοντας μιας και δε μπορούσα να πω απλά: δε μας χέζεις και συ με τα πνευματικά δικαιώματα;

Είναι σημαντικό να γίνει καταρχάς κατανοητό πως οι νόμοι (όποιοι και αν είναι αυτοί) και οι αξίες σχετίζονται άμεσα με την ιστορική συγκυρία, και το θεσμοθετημένο κοινωνικό φαντασιακό. Για παράδειγμα η σημερινή θεώρηση πως το νόημα της ζωής «βρίσκεται στην συσσώρευση και στην διατήρηση του πλούτου, θα ήταν τρέλα για τους Ινδιάνους Κουακιούτλ, ή η ιδέα να μάζευαν τα πλούτη για να μπορέσουν να τα καταστρέψουν, ή η ιδέα να επιδιώξουν την εξουσία και την αρχή θα ήταν τρέλα για τους Ινδιάνους Ζούνι, οι οποίοι για να κάνουν κάποιον αρχηγό της φυλής, έπρεπε να τον δέρνουν μέχρι να δεχτεί» [Κ. Καστοριάδης, Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας]

Ομοίως η ίδια η έννοια του πνευματικού δικαιώματος δεν είναι δυνατόν να θεωρείται ως κάτι θέσφατο. Οι αρχαίοι Αθηναίοι το πιθανότερο είναι να εξόριζαν ως ηλίθιο κάποιον που θα μιλούσε για πνευματικά δικαιώματα σε ένα έργο πχ του Αριστοφάνη ενώ οι Ινδοί θα ένιωθαν(και νιώθουν) βαθιά προσβεβλημένοι (αφού η ίδια η θρησκεία τους μιλούσε -και μιλάει- για την ανάγκη της ελεύθερης διάδοσης της γνώσης) με την ίδια την έννοια του πνευματικού δικαιώματος.

Στην τελική βεβαία η κάθε κοινωνία έχει τελικά και τους νόμους που της αναλογούν.

Μπορείς να το ψάχνεις για ώρες. Η ανάπτυξη της τυπογραφίας, οι κλίκες των τυπογράφων, ο ρόλος της εκκλησίας, το Statue οf Anne, η άνοδος της αστικής τάξης, μπλα μπλα μπλα.

Και να συνεχίσεις. Η Γαλλική Επανάσταση, ο Chapelier και ο Διαφωτισμός(Diderot, Beaumarchais)…

Και μετά να’σου τα property rights theory, και τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας .

Πατεντάρω,Πατεντάρεις ,Πατεντάρει.

Εύλογο το ερώτημα(που διάβασα κάπου-στο serajevo ήταν;)

Τα ανέκδοτα έχουν πνευματικά δικαιώματα;

Η συνταγή κολοκυθόπιτας της γιαγιάς μου (που τα σπάει κιόλας);

Οι κλανιές;

Τέχνη;

Θυμάμαι ατελείωτες ώρες στο σχολείο(έκθεση ιδεών-sic) να μιλάμε για κάτι τύπους που τους λέγαμε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Ουάου αυτοίοι πνευματικοί άνθρωποι και ο ρόλος τους! Και πρέπει το ένα και πρέπει το άλλο.

Σουρεαλισμός, οι πνευματικοί άνθρωποι είναι sosara!

Εισαγωγή,Επιχειρήματα,Επίλογος.

Σόρυ σούπερ πνευματικέ άνθρωπε αλλά αν περιμένουμε τον μεσσιανικό σου ρόλο να πάρει μπρος, σωθήκαμε. Εσύ που δεν σε αγγίζουν τα εγκόσμια, και προς θεού(sic) δεν είσαι κρατικοδίαιτος μαϊντανός.

Που σέβεσαι την έννοια του μοναχικού δημιουργού πετώντας αυτό το «απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αποθήκευση σε κάποιο σύστημα διάσωσης(lol), και γενικά η αναπαραγωγή του παρόντος έργου, με τον οποιονδήποτε τρόπο ή μορφή, τμηματικά η περιληπτικά, στο πρωτότυπο, σε μετάφραση ή άλλη διασκευή χωρίς την ΑΔΕΙΑ ΜΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ, εμένα του πνευματικού καλικάντζαρου» λες και εντάξει μωρέ σιγά.

Και εσύ που : ΣΙΩΠΟΥΣΕΣ,ΣΙΩΠΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΙΩΠΑΣ.

ΑΝ ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΛΛΑΖΑΝ ΚΑΤΙ..

ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ

Στο θέμα μας όμως (η) [τεχνών]: η ελεύθερη, δημιουργική έκφραση του ανθρώπου με έργα που διέπονται από αισθητικούς κανόνες.

Ok. Εγώ θα έλεγα:

Τέχνη: περίεργη λέξη, μαγική, και αρκετά σκονισμένη. Τέχνη είναι αυτό που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Όταν το συναντάς αυτό το πράμα, που λες, το μυαλό σου παίρνει φωτιά. Ενδέχεται να νιώσεις ένα σφίξιμο στο στομάχι. Να κλάψεις, να γελάσεις, να προβληματιστείς. και άλλα πολλά.

Τέχνη επίσης είναι να ξυπνάς το πρωί από την όμορφη μουσική των συνθημάτων, μιας μικρής πορείας μαθητών, σε ένα χωριό της Σάμου.

Να ψάχνεις το τελευταίο αντίτυπο ενός βιβλίου και ο συγγραφέας να εμφανίζεται από το πουθενά και να στο δίνει. και άλλα πολλά.»

***το κείμενο βρίσκεται στην έκδοση:

κεραμιδόγατες[στο φαντασιακό της τέχνης] ***

«Μην αμφιβάλεις ποτέ σου πως η Εξουσία μονάχα εγκλήματα κάνει. Μην αμφιβάλεις πως αυτοί που έρχονται κάθε φορά να σου δείξουν το δρόμο σου, μονάχα να σε υποτάξουν θέλουν. Κι αν δεν τα καταφέρνουν να σε βάλουν στη σύνθεση τους, θα σε χρησιμοποιήσουν με κάθε μέσο και με κάθε τέχνασμα. Ακόμα και τη θέληση σου. Μια μόνο ματιά σου πίσω φτάνει και θα πείσει και τον πιο αφελή, ακόμη και τον πιο ανυποψίαστο.»

Ευάγγελος Λάμπρου «Πιστοποιητικό Θανάτου»

«Δε χρειάζεται να διαβάσεις Κάφκα τον ζεις θες δε θες.

οι σύντροφοι σου να βιάζονται καθημερινά

και να μην πούμε για Χάινριχ Μπελ.

από πληρωμένα τηλεοπτικά φρικιά.

δε ζούμε πια απλώς σε ένα οργουελικό ότι ναναι.

το κράτος το χει ρίξει στη κλασική λογοτεχνία.

Εκεί κάπου, στο εδώ πας και έρχεσαι.

Δύσκολη εποχή για να ζείς.

Καλήεποχήγιαναγωνίζεσαιναι»

***από την έκδοση: κεραμιδόγατες[στο φαντασιακό της τέχνης]***

39 responses »

  1. Ο/Η anton555 λέει:

    Κλασικο,χιλιοπαιγμενο,ασχετο με το θεμα,αλλα μιας κι εχω κεφια…
    Pam Grier…λατρεια

  2. Ο/Η zeta dor λέει:

    Μα άλλο είναι η ελεύθερη διακίνηση ενός έργου και άλλο η αντιγραφή και η υιοθέτηση του από ένα β άτομο ως δικό του. Σ’αυτήν την περίπτωση αναφέρομαι, εξού και η παράθεση των πηγών στο άρθρο μου…

    Τώρα το αν υπάρχει παρθενογέννηση ή όχι είναι μια άλλη κουβέντα που ευχαρίστως να την κάνουμε αντιπαραθέτοντας ο καθεις την υποκειμενική του άποψη γιατί επιστημονικά δεν μπορεί ν’αποδειχθεί αν υπάρχει ή όχι

    • Ο/Η zeta dor λέει:

      Δλδ είμαι υπέρ της κατοχύρωσης των πνευματικών δικαιωμάτων ως προς την ταυτοποίηση του έργου με τον δημιουργό και όχι προς την ελεύθερη διακήνηση του που προφανώς και πρέπει να γίνεται. Αυτά για να μην παρερμηνευτώ άλλο 🙂

      • Ο/Η demonio λέει:

        Μιλας αρα λιγο πολυ για την λογικη του creative commons.

        Εγω οσο και να το εχω σκεφτει φτανω στο συμπερασμα πως παρθενογεννηση δεν υπαρχει, οποτε γι’αυτο θεωρω πως ολη η ιστορια των αυλων δικαιωματων ειναι στημμενη σε εντελως λαθος βαση.

        Για να σε πειραξω λιγο (και πολυ καλοπροαιρετα), ναι παραθετεις τις πηγες, οχι ομως και τις πηγες των πηγων, αρα κατ’ουσιαν χανονται πραγματικα οι αρχικες πηγες, που θα μπορουσαν να ειναι απο το χαμογελο ενος επιχειρηματια την ωρα που μετραει τα χρηματα μιας επιτυχημενης εμπορικης συναλλαγης, μεχρι το πτωμα ενος ανθρωπου που σκοτωθηκε στον ισπανικο εμφυλιο.

        • Ο/Η zeta dor λέει:

          Σε 3 περιπτώσεις, είναι κατ’ευθείαν απο το βιβλίο, σε άλλες δύο είναι πηγές πηγών των βιβλίων που έχω αναφέρει +ακόμα μια που αναφέρει μεν την πηγή απλά εγώ δεν την έχω τσεκάρει, και μια τελευταία χωρίς καμία απολύτως πηγή. (πολλές πηγές, συχνοουρία μ’έπιασε). Και για να σε πειράξω κι εγώ πολυ πολύ καλοπροαίρετα, εσυ όταν διαβάζεις ένα βιβλίο, κάνεις την ίδια επιστημονική έρευνα με τον συγγραφέα (αν υποθέσουμε πως κι αυτός την έχει κάνει ολόπιστα); Δλδ διασταυρώνεις τις μαρτυρίες και τα ντοκουμέντα; 🙂

          Όσον αφορά την αυθεντικότητα, υπάρχουν πολλοί που από τη μία υποστηρίζουν πως κάθε οντότητα είναι μοναδική και από την άλλη δεν αποδέχονται την παρθενογέννεση (?). Εγώ προσωπικά είμαι «ναι μεν, αλλά». Νομίζω πως μοιαζουμε όλοι από λίγο έως πολύ, πως κουβαλάμε κομμάτια του παρελθόντος αλλά δεν είμαστε ίδιοι (αν και ίσοι) και πως η αυθεντικότητα/παρθενογέννηση, υφίσταται στη θεματογραφία ενός έργου. Στην αντίθετη περίπτωση θα ήταν πολύ στάσιμα όλα.

        • Ο/Η demonio λέει:

          zeta, ειναι τιμη μου να με θεωρεις εργο τεχνης την ωρα που διαβαζω (και αρα να εχω την ηθικη υποχρεωση της διασταυρωσης των πηγων) 🙂
          προφανως δεν εννοουσα εσενα προσωπικα και την σχολαστικοτητα της αναφορας των πηγων. Με αφορμη το ποστ σου απλα ηθελα να κουβεντιασω, το οτι ειναι σχεδον αδυνατο παντα να ειναι κανενας πληρης, γιατι απλουστατα κατα την αποψη μου οι διεργασιες της δημιουργιας εχουν να κανουν τοσο με το συνειδητο οσο και με το ασυνειδητο. Αν το καλοσκεφτεις το καθε ον αναγκαζεται να συνθετει ολη την ωρα (ακομη και τα ιδια του τα συστατικα που τα μεταβολιζει μεσα απο τις τροφες του) για να επιβιωσει, υπαρχει στον χωρο και στον χρονο, αρα παραγει ενα εικαστικο και οχι μονο αποτελεσμα. Το που αρχιζει αυτο τωρα νομικα να θεωρειται εργο τεχνης/αυλο αγαθο, ειναι μια κοινωνικη συμβαση που αλλαζει και μεσα στον χρονο.

          Η ιστορια του βιοπορισμου των καλλιτεχνων/ερευνητων ειναι συνδεδεμενη με την υπαρξη των πνευματικων δικαιωματων; Αν ναι, γιατι γραφεις παραπανω πως αρκεισαι στην δοξα (αναφορα πηγων) και οχι στο οικονομικο οφελος που απορρεει απ’αυτα;

          Εγω θεωρω πως η τεχνη και το αποτελεσμα της ερευνας πρεπει να ανηκουν στα κοινωνικα αγαθα, αφου με τον εναν ή τον αλλο τροπο γεννιουνται απο την κοινωνια (αν δεν υπηρχε ισπανικος εμφυλιος, δεν θα ειχε γραφτει κανενα απο τα κειμενα για τα οποια μιλαμε γι’αυτον). Ο βιοπορισμος των καλλιτεχνων/επιστημονων λοιπον θα επρεπε να λυθει αλλιως. Με τα αυλα δικαιωματα στην σημερινη τους μορφη νομιζω οτι ουτε το κοινωνικο συνολο οφελειται ιδιαιτερα, ουτε οι καλλιτεχνες/ερευνητες.

        • Ο/Η zeta dor λέει:

          Πολύ γόνιμοι οι προβληματισμοί σου demonio και πραγματικά δεν γνωρίζω αν υπάρχουν αντικειμενικές απαντήσεις στα περι τέχνης για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς πχ και ο πιο απλός, είναι η τεχνική αδυναμία της απόλυτα πιστά απόδοσης μιας ιδέας με όποιο μέσο κι αν χρησιμοποιεί ένας καλλιτέχνης (αναφέρομαι στους εικαστικά έργα).

          Όταν εννοείς πως «Ο βιοπορισμος των καλλιτεχνων/επιστημονων λοιπον θα επρεπε να λυθει αλλιως» εννοείς μέσω κρατικής μέριμνας; Αν ναι συμφωνώ.

          Γιατί αν ο καλλιτέχνης δεν ζει μέσα από το έργο του (όπου στην τελική αυτή είναι η δουλειά του), τότε θα πρέπει να θεωρηθεί ως χόμπυ, κάτι που έκανα συντάσσοντας το άρθρο για τον ισπανικό εμφύλιο όπου γίνεται για την δόξα όπως λες εσύ και όχι για τα λεφτά 😉

  3. Ο/Η zeta dor λέει:

    Ως καλλιτέχνης ψιλοενίσταμαι! Ναι δε λέω είναι μαλακία να χρησιμοποιούνται τα πνευματικά δικαιώματα προς οικονομικό όφελος, αλλά από την άλλη είναι ο μόνος τρόπος να προστατευθεί ένας καλλιτέχνης από τον «συνάδελφο» του. Ουκ ολίγες φορές έχει περάσει ο «φιλαράκος» από το εργαστήρι του άλλου για επίσκεψη και ο δεύτερος που με κόπο έχει φτιάξει το κάτι του, να το βλέπει μετά κοπιαρισμένο σε έκθεση του πρώτου… Άλλωστε τα πνευματικά δικαιώματα εκτός από την ελεινή απαγόρευση της διακίνησης στο διαδίκτυο, δεν εμποδίζει το κοινό να έρθει σε επαφή μαζί τους. Χειρότερη θεωρώ την επι πληρωμή είσοδο σε μουσεία – συναυλίες

    Γνωστός «φιλαράκος» κι ο Πικάσο
    «If there is something to steal, I steal it!»

    ΥΓ. Και φυσικά η αυτοκριτική είναι απαραίτητη. Αλλο επειδή είναι ένας καλλιτέχνης δημιουργικά στείρος να γαντζώνεται με νύχια και με δόντια από τα πνευματικά δικαιώματα, και άλλο να μην μπορεί την αδικία 🙂

    • Ο/Η demonio λέει:

      πιστευεις πραγματικα πως υπαρχει καλλιτεχνικο εργο που να μην εχει κομματια αλλου προγενεστερου εργου ενσωματωμενα σε αυτο με τον εναν ή τον αλλο τροπο;
      δες πχ το δικο σου διπλα ποστ, οπου χρησιμοποιεις κομματια διαφορων αλλων δημιουργιων. υποθετω η δικη σου συμβολη ειναι στην επιλογη και συνθεση των κομματιων αυτων.
      νομιζω πως το να αναγκαζοσουν τωρα να πληρωσεις για τα κομματια αυτα που χρησιμοποιησες θα το θεωρουσες γελοιο/αδικο/ θα σε εμποδιζε στην δικη σου δημιουργικη εκφραση. νομιζω πως αυτο ακριβως το ζητημα θιγει το αρθρο αυτο…αρα δεν καταλαβαινω γιατι διαμαρτυρεσαι (εστω και «ψιλο») 🙂

    • Ο/Η βλημαμπραδερς λέει:

      Καλύτερα ανεργος παρα Καλλιτέχνης. Η προσωπική εκφραση που κοστολογείται ειναι μια απο τις κλασικές Α-νοησίες του πολιτικού συστήματος που ζουμε

  4. Ο/Η demonio λέει:

    οι κινεζοι, οι κορεατες και οι ινδοι παντως εχουν μπει με τα μπουνια στον χορο της πατεντας (εχει χαλασει εντελως αυτος ο κοσμος πλεον)

  5. Ο/Η anton555 λέει:

    Πανε ολα τα καλουδια…Τhe Parliament took them all

  6. Ο/Η Back Door Man λέει:

    Eλα να γουστάρει ο risinggalaxy …

  7. Ο/Η Jaquou Utopie λέει:


    Ωραία τα μπλιμπλίκια, αλλά εδώ υπάρχει η Funky crisis λέμε!

  8. Ο/Η irosworld λέει:

    🙂 Music rising, in a rising galaxy, far far not away…. but deep inside!
    Δεν ξέρω γιατί αγγλικά, έτσι βγήκε.
    Καλημέρα

  9. Ο/Η lascapigliata λέει:

    «Δε χρειάζεται να διαβάσεις Κάφκα τον ζεις θες δε θες.»

    Συμφωνώ ο Κάφκα είναι μια μαλακία και μισή.

  10. Ο/Η Spin Mother's Temple λέει:

    Εγώ λέω να το γυρίσουμε στο μουσικό το blog 😀

    • Ο/Η βλημαμπραδερς λέει:

      Σταματα εσυ Γρηγόρη Στάϊκε μας έχει ταραξει στην παλιοροκιά.

    • Ο/Η Anakata-dyomenh λέει:

      όταν σου λέω εγώ για μουσικά προτζεκτάκια… με κοροϊδεύεις όμως… :Ρ
      Μπράβο ρε ραϊζινγκ… μου έφτιαξες τη διάθεση…

  11. Ο/Η simon λέει:

    Rising, πότε θα ανέβεις προς τα πάνω; Στη homeland; 🙂 🙂

  12. Ο/Η anarchovlaxos λέει:

    γεια σου ρε rising 😀

  13. Ο/Η LAGARTSAS-A λέει:

    Κουλτούρα να μείνουμε;! ή να φύγουμε;!

    • Ο/Η risinggalaxy λέει:

      εσύ τι λες?

      • Ο/Η LAGARTSAS-A λέει:

        Να τα ανατρέψουμε όλα.
        Να θάψουμε τους νεκρούς μας.
        Να αφήσουμε τη μούχλα του παρελθόντος πίσω μας.
        Να οικοδομήσουμε πάνω στο σμπαραλιασμένο κόσμο μας των κόσμο των ονείρων μας.
        Οι στέρνες είναι άδειες που αντιλαλούν τη σαπίλα τους. Αν έχει απομένει κάτι … να το γονιμοποιήσουμε σε νέες διαστάσεις.
        Να τελειώνουμε με την ελιτίστικη κουλτούρα των κλικών, της προβολής, της κονόμας, της αφρόκρεμας της αστικής και μεγαλοαστικής τάξης που συνήθως είναι προϊόν του ετεροκαθορισμού μας.
        Η δημιουργία ατομική ή συλλογική οφείλει να είναι κτήμα όλων, της ανθρωπότητας.
        Δεν μπορεί να πουλιέται και να αγοράζεται.
        Δεν μπορεί να έχει ανταλλακτική αξία.
        Η ανθρώπινη κοινωνία βρίσκεται σε καμπή.
        Ή θα αποτινάξει τις στρεβλώσεις της, περνώντας σε επίπεδα φωτός ή θα παραμείνει και θα γκρεμοτσακίζεται στο ζόφο.
        Γαμω τα διλλήματα μου γαμω. 😉

  14. Ο/Η tnm λέει:

    🙂

  15. Ο/Η rodia λέει:

    ετσι, ετσι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s