Αναδημοσιεύει από το blog   Το μεγάλο μας τσίρκο, ο risinggalaxy:

***

Η πολιτική ορθότητα (political correctness στα αγγλικά, όπως το ξέρουν οι περισσότεροι), είναι ένας όρος που εισήχθη στη ζωή μας πριν καμιά δεκαπενταετία περίπου. Σημαίνει πως δεν μπορούμε να ξεφεύγουμε των πολιτισμένων (sic) κανόνων στον πολιτικό ή όποιον άλλον διάλογο. Αν θέλετε, ένα σαβουάρ βιβρ στην πολιτική συζήτηση κυρίως.

Στην ουσία ο κανόνας αυτός δεν είναι τίποτα περισσότερο από άλλη μία παγίδα του καπιταλιστικού συστήματος. Ένας κανόνας που μας εντυπώθηκε βαθιά πια, ώστε βρισκόμενοι σε μία παρέα που κουβεντιάζουμε πολιτικά, να μην ρίχνουμε χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, σε όρους boxxing. Και σε δεύτερο επίπεδο να μην αντιδρούμε ως πολίτες με μη πολιτικά ορθές τακτικές απέναντι στην κυβερνητική εξουσία.
Δουλευόμαστε προφανώς! Δουλευόμαστε! Δουλευόμαστε όλοι μαζί, και δεν μπορώ να το πω διαφορετικά!
Ποια είναι η πολιτική ορθότητα μιας κυβέρνησης που φτάνει τον κόσμο στην αθλιότητα, ενώ παράλληλα χαρίζει σε ξένα και ελληνικά λαμόγια τα χρέη τους και τους φορολογεί σε βαθμούς υποπολλαπλάσιους των πολιτών;
Ποια είναι η πολιτική ορθότητα μιας κυβέρνησης που μειώνει συντάξεις ανθρώπων που ήδη έχουν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους και πληρώσει τις εισφορές τους;
Ποια είναι η πολιτική ορθότητα μιας κυβέρνησης που κόβει τον καθολικό εμβολιασμό των παιδιών με κίνδυνο να ξαναδούμε ιλλαρά στη χώρα;
Ποια είναι η πολιτική ορθότητα που γκρεμίζει και τις τρεις βαθμίδες της δωρεάν και δημόσιας εκπαίδευσης ενισχύοντας με τις πρακτικές της την ιδιωτική;
Ποια είναι η πολιτική ορθότητα μιας κυβέρνησης που στέλνει τα ΜΑΤ σε παπούδες και γιαγιάδες, σε φοιτητές και μαθητές, σε εργαζόμενους, σκορπώντας αφειδώς 2.860 μπουκάλια χημικών σε 48 ώρες;
Ποια είναι η πολιτική ορθότητα μιας κυβέρνησης που διαλύει την δημόσια και δωρεάν υγεία και ξεπουλάει ποσοστό των κρεβατιών των δημοσίων νοσοκομείων στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες (των ράντζων καλά κρατούντων!);
Απέναντί μας δεν έχουμε μια κυβέρνηση μόνο. Έχουμε ένα πολιτικό σύστημα. Λέγεται φιλελευθερισμός. Με συγκεκριμένους σκοπούς και στόχους. Διατυπωμένος με λίγα λόγια ο σκοπός και ο στόχος τους είναι απλός. Οι «άξιοι» της κοινωνίας προοδεύουν και πλουτίζουν, οι υπόλοιποι στον Καιάδα. Τόσο απλά. Τόσο ωμά. Τόσο συγκεκριμένα, και με καμία πολιτική ορθότητα.
Εμείς, οι «ανάξιοι» του συστήματος συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε ποτισμένοι με το ποτό της «πολιτικής ορθότητας» που μας πότισαν. Συνεχίζουμε να λέμε ότι «δεν θέλουμε την βία» όταν μας βαράνε τα ΜΑΤ τους, ή μας παίρνουν τα «μέτρα» μας.
Κουράστηκα με την πολιτική ορθότητά τους. Κουράστηκα και βαρέθηκα, και δεν με ενδιαφέρει πια. Την αφήνω λοιπόν στην άκρη. Γίνομαι αυτό που θέλω. Εκφράζομαι όπως θέλω.
Αυτό το σύστημα πρέπει να πεθάνει και να φύγει. Στην πραγματικότητα ήδη πεθαίνει, απλά εμείς με τις πράξεις μας του κάνουμε συνεχώς ΚΑΡΠΑ (καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση). Του κάνουμε μαλάξεις και του δίνουμε ζωή. Μια ζωή που συνεχίζει μόνο εις βάρος μας. Μια ζωή που όσο συνεχίζει, παίρνει από την δική μας. Δεν με ενδιαφέρει πια αυτό το σύστημα, ούτε με ενδιαφέρει το μετά. Μόνο να ψοφήσει όπως του αξίζει και να μας αφήσει να ορίσουμε τις ζωές μας και τις κοινωνίες μας.
Αν δεν πεθάνει μόνο του θα το σκοτώσουμε εμείς. Όχι από εκδίκηση. Από αυτοάμυνα. Όταν κάποιος βγάζει το πιστόλι και σε απειλεί, έχεις το δικαίωμα στην αυτοάμυνα. Αυτό το δικαίωμα το έχουμε πια σαν κοινωνία. Εκείνοι τράβηξαν πρώτοι το πιστόλι. Εμείς αμυνόμαστε! Οι κρεμάλες, οι γκιλοτίνες και τα αποσπάσματα δεν είναι οι υπερβολές άρρωστων μυαλών, αλλά η σύννομη αυτοάμυνα της κοινωνίας.
 ***
Advertisements

5 responses »

  1. Ο/Η simon λέει:

    Για την πολιτική ορθότητα η εξουσία έχει την ίδια αντίληψη με την «ελεύθερη» αγορά. Την επιτρέπει μόνο για τον εαυτό της.

  2. Ο/Η lnsurrection λέει:

    Το άρθρο είναι τελείως άσχετο. Ο συγγραφέας δεν έχει ιδέα γι αυτό που γράφει.

  3. Ο/Η Oblivion λέει:

    Επίσης η ΠΟ δεν είναι ένας διαβολικός «θεσμός» που δημιούργησε συνειδητά ο καπιταλισμός.Απλά κατά την γνώμη μου έχει να κάνει με το γεγονός ότι στην διαδικασία κατά την οποία κάθε πνευματική αξία απέκτησε χρηματική-ανταλλακτική αξία και έγινε σλόγκαν,από τότε που ο αντιρατσισμός,η φιλανθρωπία και η «ανυπακοή» έγιναν θέαμα, η έκλειψη της ουσίας βρήκε το υποκατάστατό της.Και αυτό το υποκατάστατο εξωτερικεύεται συνήθως μέσα από ρούχα,από την γλώσσα και από αυτή τη χυδαία στάση μεταξύ 2 ατόμων της σύγχρονης ολοκληρωτικής θεαματικής κοινωνίας που το μόνο που τους ενώνει πέρα από το σοβαροφανές υφάκι είναι η τιμή που έχουν να γνωρίζουν επί προσωπικού τον διευθυντή του τοπικού καταστήματος της τράπεζας.

  4. Ο/Η Julien Febvre λέει:

    Ο όρος πολιτική ορθότητα έχει να κάνει με τη σάτιρα και κυρίως τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε σε ότι αφορά μειονότητες (θρησκευτικές, σεξουαλικές, θρησκευτικές)…

    Για παράδειγμα, το να βρίσεις έναν μαύρο στον δρόμο (για παράδειγμα) εδώ που είμαι είναι πράξη μη πολιτικά ορθή και ποινικά δικάσιμη. Το να προσβάλλεις τον Μωάμεθ είναι εξίσου μη πολιτικά ορθή τακτική. Η πολιτική ορθότητα (εφ εξής ΠΟ) είναι 100% συνυφασμένη με την προώθηση του μεταμοντέρνου πολυπολιτισμικού μοντέλου. Αν για παράδειγμα πω σε έναν δημόσιο υπάλληλο, σε έναν πανεπηστιμιακό κτλ ότι είμαι εναντίον της, αυτόματα θα πάει το μυαλό του στις εκστρατείες κατά της πολυπολιτισμικότητας που κάνει η Βρετανική ακροδεξιά (UKIP, BNP, και ένα κομμάτι των Τόριδων)

    Η ΠΟ μοιάζει σαν να ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ των διαφορετικά πολιτισμικών στοιχείων που συνυπάρχουν σε μια κοινωνία. Κατά την δική μου άποψη, θάβει τα προβλήματα μιας κοινωνίας κάτω από ένα χαλί. Είναι εύκολο ας πούμε να ποινικοποιήσουμε τον ρατσιστικό λόγο από το να εξαλείφουμε τα αίτια του φαινομένου.

    Εν ολίγοις, στις περισσότερες Δυτικές (αγγλόφωνες) χώρες, η έννοια της πολιτικής ορθότητας έχει να κάνει αποκλειστικά και μόνο με θέματα περί ρατσισμού και «προστασίας των ευαίσθητων ομάδων». Το άρθρο αυτό είναι μάλλον άκυρο, μιας και δεν νομίζω ότι κανείς έχει συνδέσει την έννοια του πολιτικά ορθού με όλα αυτά που περιγράφει. Εδώ τουλάχιστον, ο φανατικός πολέμιος της ΠΟ είναι η ακροδεξιά η οποία μονοπωλεί στις καμπάνιες εναντίον της και δυστυχώς καταφέρνει να ελκύσει πολλούς οπαδούς. Εφόσον ο αντιρατσισμός είναι θεσμικά κατοχυρωμένος (δίχως αυτό να σημαίνει ότι δουλεύουν αυτοί οι νόμοι, αλλά όπως είπα και πιο πάνω μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα φέρνουν), εφόσον λοιπόν προωθείται από το κράτος και την πολιτεία, είναι λογικά να τραβά πολλούς ανθρώπους (και κυρίως νέους) προς την ακροδεξιά. Διότι το παράνομο έλκει…

    • Ο/Η Capybara λέει:

      Πέρα από τη διάσταση του θαψίματος του προβλήματος κάτω από το χαλάκι, η πολιτική ορθότητα έχει και μια θετική πλευρά, που πιστεύω ότι αξίζει να την υπερασπιστεί κανείς. Η γλώσσα είναι κατά τη γνώμη μου φορέας ιδεολογίας και η αναπαραγωγή εκφράσεων που αποδίδουν αρνητικές ιδιότητες σε «αδύναμες ομάδες» (ακόμη κι αν πλέον έχουν χάσει στη χρήση τους την όποια πρόθεση προσβολής) λειτουργεί στην κοινωνία σαν αναπαραγωγή στερεοτύπων, σαν αναπαραγωγή ρατσιστικής ιδεολογίας.

      Το άρθρο, παρεμπιπτόντως, είναι πολύ ωραίο. Θα ακριβολογούσε βέβαια περισσότερο, αν στη θέση της πολιτικής ορθότητας, χρησιμοποιούσε τον όρο «πολιτικός πολιτισμός» ή κάτι παρόμοιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s