Αναδημοσιεύει από το    ΜΟΛΙΣ ΞΥΠΝΗΣΑ     ,    ο risinggalaxy :

 

 

***

Όσο και να λες να φύγει και να μην ξαναγυρίσει, κάπου βαθιά μέσα σου χαίρεσαι. Ξεσκαρτάρεις ρε παιδί μου φίλους και γνωστούς. Τους μετράς στα δύσκολα. Τους μετράς και χαίρεσαι για τους λίγους που ξεπερνούν τις προσδοκίες σου και λυπάσαι για τον χρόνο που έχεις χάσει με φελλούς και αναίσθητους. Άλλοτε λυπάσαι για την νοημοσύνη τους -πώς δεν είχες καταλάβει τόσο καιρό ότι είναι ηλίθιοι;- αλλά και για τη δική σου ανεκτικότητα. Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνείς μαζί τους για να κρατηθούν στο ύψος τους. Είναι απαραίτητο όμως να τους καταλάβεις και να σε καταλάβουν, να νιώσεις ότι παρόλο που έχετε διαφορετικές προσεγγίσεις, θέλετε πραγματικά έναν καλύτερο κόσμο κι οι δυο.

Στο μετερίζι αυτών που πιστεύουν στην καλοσύνη των ανθρώπων, στην ισότητά τους και στην αυταπόδεικτη αξία τους βρήκα πολλούς παλιούς φίλους. Βρήκα κι άλλους απέναντι. Όμως οι περισσότεροι δεν ξέρουν πού να σταθούν. Αγαπώ τους ιδεαλιστές. Αγαπώ ακόμα κι αυτούς τους ιδεαλιστές της απέναντι πλευράς αλλά δεν μπορώ να μη θυμώσω όταν κλείνουν τα μάτια στα κακά που έφερε ο καπιταλισμός τους. Δεν μπορώ να μη θυμώσω όταν δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι όσα κέρδισε σε ισορροπία ο κόσμος τα τελευταία διακόσια χρόνια με αίμα, τα πέταξαν μεμιάς στα σκουπίδια και κοντεύει να καεί το σύμπαν. Παρόλα αυτά τους ακούω. Μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους να πιστεύουν, αλλά και να μπορούν να παραδεχθούν τα λάθη τους. Ακούτε φίλοι; Σας ακούω αλλά πρέπει να βγείτε απ’ τη γυάλα και να καθίσετε μαζί μας στο κρύο.

Ξέρεις ποιους δεν μπορώ καθόλου; Αυτούς που είναι δικοί μας άνθρωποι, φτωχοί και σκληρά εργαζόμενοι, που λιώνουν στα δωδεκάωρα και παρόλα αυτά ακόμα πιστεύουν πως θα τα καταφέρουν επειδή είναι άξιοι. Όχι γιατί δεν είναι. Αλλά γιατί θεωρούν τα εκατομμύρια των πεινασμένων ανάξιους κι αποτυχημένους. Γιατί αντί να κάνουν τον σταυρό τους (λέμε τώρα) που βρέθηκαν εκεί που βρέθηκαν κι ακόμα έχουν να φάνε, ζητωκραυγάζουν χαιρέκακα για κάθε άνθρωπο που χάνει τη δουλειά του σε μια δημόσια υπηρεσία επειδή πιθανώς δεν την έκανε καλά (οι πιθανότητες δεν είναι άνθρωποι αγαπητοί «ορθολογιστές», ο συγκεκριμένος μπορεί να ήταν καλύτερος κι από εσάς). Αλλά το ξέρω, είναι ανόητοι, μπορεί μετά από χρόνια να το παραδεχτούν άμα φάνε τη γερή σφαλιάρα των αφεντικών, άμα γευτούν το γλυκό με το παράξενο όνομα «κανείς δεν είναι αναντικατάστατος», άμα τα παιδιά τους τούς παίρνουν τις δουλειές και κάθονται άπραγοι γιατί έχασαν το τρένο της «καινοτομίας και της δια βίου μάθησης» και άλλες τέτοιες ανταγωνιστικές απάνθρωπες αηδίες.

Δεν μπορώ και τους άλλους όμως. Εκείνους που για χρόνια ρούφαγαν το γάλα τους από το σιχαμένο, κατά τα άλλα, κράτος, που τράφηκαν με επιδοτήσεις άμεσα ή έμμεσα, που δούλεψαν σε επιχειρήσεις που υπήρχαν και βασίλευαν μόνο και μόνο από επιδοτήσεις και κρατικές εργολαβίες, και τώρα κουνάνε το δάχτυλο επιτιμητικά σε κάθε μεροκαματιάρη ή στους δασκάλους που θα προσλαμβάνονται με εξακόσια ευρώ μισθό γιατί «δεν αποδίδουν και δεν είναι παραγωγικοί». Όλους εκείνους που έκαναν μόκο τόσα χρόνια και γέμιζαν το βιογραφικό τους με δουλειές του κράτους και τώρα απέκτησαν μια γλώσσα να (με το συμπάθιο) και άμα τους πεις και καμιά αλήθεια σου τραβάνε ένα «αυτά είναι λαϊκισμοί» και νομίζουν ότι καθάρισαν. Αυτοί μάλλον δεν ήταν ποτέ τους φίλοι μου, αλλά τους αξίζει να γίνουν εχθροί μου. Και για κάθε άνθρωπο που απελπίζεται θα τους φυλάω μια τιμωρία. Θα έρθει η ώρα τους.

Είναι αλήθεια ότι δεν μπορώ και κάποιους ακόμα αλλά αυτούς τους είχα ξεγραμμένους από την αρχή. Καμένα χαρτιά στα κλαμπ και στα σκυλάδικα, εκμεταλλευτές μεταναστών και μεταναστριών. Αυτών που έπαιρναν τους «ξένους» να δουλεύουν για πενταροδεκάρες και μετά τους έδιναν στην αστυνομία για να μην τους πληρώσουν τα μεροκάματα. Αυτών που έριχναν μια παναγία στη γυναίκα τους άμα τους έλεγε τίποτα, αλλά έτρεχαν να γαμήσουν όποια μετανάστρια ερχόταν στην ανάγκη τους. Κι ύστερα τις έλεγαν όλες πουτάνες και βρωμιάρες. Οι ίδιοι αυτοί σηκώνουν και σήμερα σημαίες στο Σύνταγμα, ζητάνε κάθαρση και να φύγουν όλοι. Κάποτε, όταν τους έλεγες την αλήθεια σε κοιτούσαν σαν κουλτουριάρη άπλυτο, σου έλεγαν «να τους πάρεις στο σπίτι σου» ή «άμα βιάσουν την αδερφή σου οι αλβανοί να δω τι θα λες» και εγώ σκεφτόμουν από μέσα μου, πως άμα βιάσουν την αδερφή μου θα έχω ακόμα μεγαλύτερη οργή για τους φασίστες, γιατί εκείνοι φταίνε που γαμούσαν τόσα χρόνια τον ανθό της ομορφιάς άλλων λαών με ένα δεκάευρω, γυναίκες που δεν θα τους έριχναν ούτε μια ματιά αν δεν ήταν στην ανάγκη κι αν δεν είχαν κάπου ένα παιδί ή μια οικογένεια να στείλουν λεφτά, και νόμισαν οι μαλάκες ότι είναι κάποιοι. Τους ξέρω αυτούς, τους τα έλεγα, κάποιες φορές τους τα λέω και τώρα και πιο άσχημα, αλλά δεν καταλαβαίνουν και πολλά. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, αλλά επικίνδυνοι κιόλας. Το καλό είναι πως τώρα φανερώνονται πιο εύκολα, μυρίζουν τα χνώτα τους μίσος και κόμπλεξ, εθνικισμό και ελληναραδισμό, βρωμάνε σαπίλα και παρακμή. Άμα τους βάλεις να γράψουν μια παράγραφο δεν θα ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα, η αμορφωσιά τούς έχει βγάλει τα μάτια.

Η κρίση με βοήθησε σου λέω. Μετράω τους φίλους μου. Τους μετράω και τους ξαναμετράω κάθε μέρα. Βλέπω ποιοι φοβούνται μη χάσουν τη βολή τους. Παρακολουθώ ποιοι δεν έβγαιναν ποτέ στο δρόμο και μόλις ξεφράγκισαν είναι πρώτη μούρη στη διαδήλωση. Τους μετράω και τους ξαναμετράω. Δεν είμαι θεός να τους κρίνω βέβαια για όλη τη στάση της ζωής τους, αλλά για να παραμείνεις φίλος μου πρέπει να ‘σαι και να δείχνεις άνθρωπος αδερφέ. Τι να τα κάνω τα κρασιά που ήπιαμε μαζί, τις νύχτες που κλάψαμε για μια γυναίκα ή τα τραγούδια που τραγουδήσαμε στις παρέες; Τι να τα κάνω αδερφέ όταν εσύ ηδονίζεσαι με τους απολυμένους και τα βάζεις με τους μπαχαλάκηδες τη στιγμή που η κυβέρνηση και οι βουλευτάδες που ψήφιζες τόσα χρόνια μάς έχουν αλλάξει τον αδόξαστο; Όταν σου λέω κατέβα στην πορεία, άμα είμαστε πολλοί μπορούμε, και μου λες ότι «πρέπει να ωριμάσεις, δεν βλέπεις ότι δεν γίνεται τίποτα, αυτοί ό,τι θέλουν να κάνουν θα το κάνουν». Ναι φίλε, θα το κάνουν γιατί εσύ κοιμάσαι, γιατί δέχεσαι να παραπληροφορηθείς από τα δελτία ειδήσεων, γιατί δεν βγάζεις το θηρίο που έχεις μέσα σου και σε βλέπουν για αρνί που θα στείλουν στη σφαγή (ή στην εφεδρεία) και μαζί τους θα σφάξουν κι εμένα.

Όλοι οι μουλωχτοί φανερώθηκαν, όλοι οι υπερόπτες πέταξαν ένα εγώ τεράστιο πάνω απ’ τ’ αδειανό τους κεφάλι. Όλοι οι νεόπλουτοι και οι ψωνισμένοι βγάλανε τις μάσκες και πλέον καταδίδουν με το κενό τους πρόσωπο όποιον δεν τους αρέσει, σε κοινή θέα. Τα δημόσια πρόσωπα έχασαν την ήρεμη και νηφάλια όψη τους και μετά το πρώτο σοκ, ζητάνε κεφάλια αθώων και ενόχων στον βωμό των μεταρρυθμίσεων. Ξεχνάνε ότι κάποτε ήταν άνθρωποι. Αλλά όσοι παραμείνουμε άνθρωποι δεν θα τους ξεχάσουμε. Η κρίση μάς έσωσε από δαύτους, μάθαμε να τους αποφεύγουμε. Και θα μάθουν ότι η κυνικότητα και η αναισθησία που επιδεικνύουν θα έχει κολλήσει σαν ρετσινιά για πάντα πάνω τους. Όσα λένε μένουν χαραγμένα στις ζωές μας που τις καταστρέφουν. Θα γυρίσει ο τροχός ανάλγητες κουφάλες. Θα γυρίσει.

Advertisements

20 responses »

  1. Ο/Η Σύντροφος λέει:

    Τι ωραία που γκρινιάζουν οι Έλληνες για την οικονομική κρίση, μέσα από τις υποδομές του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει. Συνεχίστε να δίνετε άλλοθι σε Blogger και WordPress, νομίζοντας ότι αυτοί δεν συμμετέχουν στο πάρτυ ενάντια στο μέλλον μας.

    Η Goldman μόνο σε χρυσό και άργυρο επενδύει……;

    • Ο/Η Spin λέει:

      σύντροφε αυτό ακριβώς σκεφτόμουν τώρα. Όλα μάταια είναι αδερφέ!!! Αλλά όπως έχει γράψει ο αναδυόμενος…Καλύτερα τσιράκι του σόρος παρά να με γαμούν στο άγιον όρος 😉

  2. Ο/Η nancy makri λέει:

    Υπεροχο αρθρο,συγχαρητηρια……

  3. Ο/Η ntrim λέει:

    έχουμε γεμίσει από νέους «επαναστάτες», οι οποίοι έχουν ψηλά τον αμανέ και θεωρούν ότι τα ξέρουν όλα, ισοπεδώνουν και σνομπάρουν όλους όσους τόσο καιρό αγωνίζονταν, ως κομματικούς, ως μπάχαλους, ως βρώμικους συνδικαλιστές.
    και έχουμε γεμίσει και από επανασταταράδες, παλαίουρες, βετεράνους «αγωνιστές», που σνομπάρουν όποιον βγήκε τώρα να διαδηλώσει, επαναστάτες που δεν δέχονται να συνδιαλέγονται με άπειρους newbies των διαδηλώσεων.

    είναι ο νέος τύπος αγωνιστή, ο «Σνομπ επαναστάτης».. ο οποίος είναι πιο επαναστάτης από αυτούς που σνομπάρει.

    • Ο/Η DrAluca λέει:

      Σε ποιον αναφερεσαι ακριβως?
      Ειλικρινης απορια…..

      Χαμογελατε…

      • Ο/Η ntrim λέει:

        έχεις εσύ κάποιον στο μυαλό σου;
        έχω γνωρίσει αρκετούς σνομπ επαναστάτες, τι να σου λέω τώρα..
        το νίκο τον πεταλούδα, το μάρκο τον σφυροδρέπανο, το νικήτα τον γκαζοφονιά και άλλους..

        • Ο/Η DrAluca λέει:

          Οκ….αλλιως η ερωτηση μπας και συνενοηθουμε…
          Διαβασες ενα κειμενο. Και ειπες να σχολιασεις. Το σχολιο σου ανανφερεται σε κατι που ειδες στο κειμενο η ειχες κατι μεσα σου και ειπες να το μοιραστεις εδω?
          Διοτι ο αποδεκτης του σχολιου σου δεν ειναι εμφανης.

          Χαμογελατε…

    • Ο/Η molisxypnisa λέει:

      Δεν ξέρω αν το κείμενο σού έδωσε την αίσθηση ενός σνομπισμού. Αν ναι, μάλλον κάτι δεν έγραψα καλά. Αναφέρεται σε φίλους μας, σε ανθρώπους που τους ξέρουμε καλά, ανθρώπους που όταν τους λέγαμε ότι πρέπει να διαδηλώσουμε όλοι μαζί γιατί το εκάστοτε πρόβλημα αφορούσε όλους μας, ήταν υποστηρικτές του ωχ αδελφέ τι μου λες τώρα και του δεν με νοιάζει τι κάνουν οι τάδε, εγώ τη δουλίτσα μου κοιτάζω. Όταν ένας άνθρωπος έχει αυτή την αντιμετώπιση και ξαφνικά μόλις χάνει τη δουλειά του ανακαλύπτει τη φωτιά, με συγχωρείς αλλά έχω/έχουμε κάθε δικαίωμα (αφού είναι φίλος μας) να τον ξεχέσουμε και να του θυμίσουμε τα λόγια που του λέγαμε κάποτε. Αυτό δεν έχει το νόημα της δικαίωσης, ούτε της μαγκιάς του «στα ‘λεγα εγώ» αλλά κυρίως στοχεύει στο να καταφέρει ο ίδιος τώρα που κατάλαβε (ελπίζω δηλαδή ότι κατάλαβε) τι συμβαίνει, να μεταδώσει το μήνυμα του επείγοντος σε κάποιον άλλον που έχει τώρα την ίδια αδιάφορη αντιμετώπιση που είχε ο ίδιος στο παρελθόν. Δεν κάνουμε διαγωνισμό επαναστατικότητας, ούτε συγκρίνουμε την ποιότητα στο επαναστατικόμετρο για να δούμε ποιος την έχει πιο μεγάλη (προσωπικά δεν είμαι ούτε επαγγελματίας επαναστάτης ούτε νεοεπαναστάτης, είμαι πολίτης που νιώθει ότι οφείλει να αντιδράσει σε μια κατάσταση που έχει φτάσει στο απροχώρητο και εκφράζει τη γνώμη του γραπτά και επώνυμα).

  4. Ο/Η simon λέει:

    Οι χειρότεροι απ’ αυτούς, φίλε rising, είναι κάποιοι «αριστεροί», που, αφού ωφελήθηκαν παντοιοτρόπως από την αριστερά, έγιναν οι πιο θερμοί εραστές της «πολιτικής» του τραπεζοτσολιά, γιατί τώρα πια «ωρίμασαν», έχουν οικογένεια, εξοχικό, 4Χ4 και παιδάκια. Για τα παιδάκια των άλλων, των απολυμένων, των ανέργων κλπ έχει ο …θεός!

    Απ’ αυτούς να δεις ξεσκαρτάρισμα… ό,τι πιο βρωμερό έχει βγάλει η φύση.

  5. Ο/Η stbolonaki λέει:

    Πόσο αλήθεια κρύβουν οι γραμμές σου….

  6. Ο/Η vassozacharof λέει:

    κι έρχεται η στιγμή για να αποφασίσεις με ποιούς θα πας και ποιούς θ’αφήσεις….έτσι απλά

  7. Ο/Η lnsurrection λέει:

    Ζούμε σε ‘ενδιαφέρουσες’ εποχές όπως και να το κάνεις

  8. Ο/Η Anasto λέει:

    Τι ωραία περιγραφή ρε φίλε… Μακάρι να μοιραζόμουν την αισιοδοξία σου μόνο περί γυρίσματος του τροχού. Εμείς πάντως πρέπει να κάνουμε ότι περνάει απ’ το χέρι μας.

  9. Ο/Η dimi λέει:

    πως το λενε αυτο που κανουν στο φειςμπουκ..αμ..λάικ ναι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s