Αναδημοσίευση από το   EAGAINST.COM  . Να σημειώσω ότι στη Φλωρεντία οι ρατσιστικές επιθέσεις είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες και ποτέ δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα με φασίστες όπως έχουν άλλες πόλεις και περιοχές της Ιταλίας.

 

***

Χθες(13-12-11), στην πλατεια Dalmazia της Φλωρεντίας, ένας 50χρονος Ιταλός, ο Gianluca Casseri, οργανωμένος (σύμφωνα με αναφορά της εφημερίδας “LaRepublica”) στην Casa Pound, μια νεοφασιστική οργάνωση που προηγουμένως άνηκε στην ακροδεξιά παράταξη Lega Del Nord (Λίγκα του Βορρά) της Pistoia, άνοιξε πυρ, σκοτώνοντας επί τόπου δύο Αφρικανούς μετανάστες μικροπωλητές, και τραυματίζοντας άλλον έναν. Αφού ολοκλήρωσε την επίθεσή του, κατέφυγε στην Piazza San Lorenzo ανοίγοντας ξανά πυρ εναντίον μεταναστών που βρισκόταν εκεί, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν σοβαρά άλλοι τρεις. Ακολούθησε ανθρωποκυνηγητό από μετανάστες και καταδίωξη από την αστυνομία, ενώ λίγα λεπτά αργότερα αυτοκτόνησε. Ωστόσο, άλλες πηγές αναφέρουν ότι έπεσε νεκρός από όπλο αστυνομικών με τους οποίους αντάλλαξε πυρά. Ο εισαγγελέας Quattrocchi δήλωσε: «Μοιάζει με αυτοκτονία, αλλά θα προβούμε σε όλες τις απαραίτητες έρευνες για να διευκρινίσει τι συνέβη».

Έπειτα από το συμβάν, μετανάστες, κυρίως μελή της Σενεγαλέζικης κοινότητας πραγματοποίησαν αντι-ρατσιστική πορεία διαμαρτυρίας στους δρόμους της πόλης, φωνάζοντας συνθήματα. Η πορεία κατέληξε μπροστά από τα γραφεία της περιφέρειας.

«Άκουσα πυροβολισμούς, αλλά νόμιζα ότι ήταν πυροτεχνήματα, όταν γύρισα είδα τρεις άνδρες στο έδαφος μέσα στο αίμα» λέει ένας από τους εμπόρους της αγοράς. «Υπάρχουν αρκετοί Σενεγαλέζοι νέοι οι οποίοι πωλούν εμπορεύματα, αλλά δεν ενοχλούν κανέναν και κανείς δεν το περίμενε αυτό», λέει ένας άλλος.

Τα περιστατικά ρατσιστικής βίας στην πόλη είναι σχετικά λίγα σε σύγκριση με την την υπόλοιπη χώρα, όπου η κατάσταση δείχνει να είναι εκτός ελέγχου. Στις 14 Σεπτεμβρίου (2008) στο Μιλάνο, ο Αμπντούλ Γκιμπρέ (Abdul Guibré), ένα δεκατετράχρονο αγόρι από την Μπουρκίνα Φάσο, έπεσε θύμα δολοφονίας από ιδιοκτήτες ενός εστιατορίου, με αφορμή την απόπειρα κλοπής ενός κουτιού μπισκότα. Οι δράστες του επιτέθηκαν με σιδερολοστό. Στις 29 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους στην Πάρμα (Εμιλία-Ρομάνα), ο 22χρονος Εμάνιουελ Μπόνσου-Φόστερ (Emmanuel Bonsu-Foster) συλλαμβάνεται και οδηγείται στο τμήμα από ντόπιους αστυνομικούς για έλεγχο στοιχείων. Μερικές ώρες αργότερα φεύγει με πρησμένο το ένα μάτι και ένα συντετριμμένο πόδι, κρατώντας στα χέρια του ένα φάκελο με τα χαρτιά του, πάνω στον οποίο οι αστυνομικοί, που θεώρησαν ακατανόητο το επίθετό του, έχουν γράψει απλά: «Εμάνουελ Αράπης». Στις 2 Οκτωβρίου, στη Ρώμη, στη Τορ Μπέλα Μονάκα, ο 36χρονος Κινέζος Τονγκ Χονγκ-Σεν (Tong Hongshen), ξυλοκοπείται άγρια από πέντε εφήβους. Σε αυτόν τον κύκλο της ρατσιστικής βίας έρχεται να προστεθεί η σφαγή έξι έγχρωμων μεταναστών στο Καστέλ Βολτούρνο από εκτελεστές της «Καμόρα».

Στις 7 Ιανουαρίου του 2010, στα περίχωρα της πόλης Ροζάρνο της Νότιας Ιταλίας, Αφρικανοί μετανάστες εξεγείρονται. Ως αντίδραση στις συνεχόμενες ρατσιστικές επιθέσεις, περίπου 100 από αυτούς ξεχύθηκαν στους δρόμους, ξηλώνοντας σήματα της τροχαίας, βάζοντας φωτιές σε κάδους απορριμάτων και συγκρούστηκαν με την αστυνομία. Στη συνέχεια ομάδες νεοφασιστών, απάντησαν πυροβολώντας αδιακρίτως, τραυματίζοντας δύο. Το Ροζάρνο βρίσκεται στην Καλαβρία, και έχει χαρακτηριστεί ως ζώνη ανομίας και υψηλής εγκληματικότητας. Όπως αναφέρει άρθρο τουEconomist:

Σε ένα βιβλίο για τους παράνομους μετανάστες στην Ιταλία που δημοσιεύτηκε πέρσι, ο συγγραφέας σημειώνει ότι “το πιο διαδεδομένο σπορ στην λευκή νεολαία του Ροζάρνο” είναι “το κυνήγι των μαύρων”. Το πρωί της Δευτέρας, ενώ το σχολικό τούς μεταφέρει στο σχολείο, οι νεαροί ανταλλάσσουν εμπειρίες για τα κατορθώματα τους.

Το βιβλίο έστρεψε κάπως την προσοχή στην ύπαρξη αυτού του τεράστιου στρατού των εποχικών εργατών γης, τις συνθήκες ζωής των οποίων, η οργάνωση “Γιατροί χωρίς Σύνορα” περιγράφει ως “τρομακτικές”. Εξίσου άθλιες είναι και οι συνθήκες απασχόλησής τους. Στο Ροζάρνο παίρνουν 25 ευρώ την ημέρα, αλλά αναγκάζονται να δώσουν τα 5 από αυτά στους επιστάτες που θεωρούνται ότι έχουν δεσμούς με την Ντραγκέτα*.

Τα τελευταία 15 χρόνια, οι μετανάστες στην Νότια (κυρίως) Ιταλία, κάποιοι δίχως χαρτιά, οι περισσότεροι με άδεια παραμονής εργάζονται στη συγκομιδή φρούτων. Οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσής τους εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους εργοδότες τους. Η αμοιβή τους, πολλές φορές, δεν ξεπερνά τα 25 ευρώ την μέρα. Αυτή η πολιτική της στυγνής εκμετάλλευσης αποτελεί ένα από τα πολλά πρόσωπα της ρατσιστικής κυβέρνησης του πρώην πρωθυπουργού της χώρας, Σίβλιο Μπερλουσκόνι.

Προτεινόμενο υλικό: Αναφορικά με το ρατσισμό στην Ιταλία, το ντοκιμαντέρ του Εξάντα: «Άρωμα μιας άλλης εποχής»

* Η Ντραγκέτα αποτελεί μια από τις πιο αδίστακτες οργανώσεις της Ιταλικής μαφίας που δρα στην περιοχή της Καλαβρίας.

***

One response »

  1. Ο/Η ΗΠΣΤΓ λέει:

    Πάντως για να περάσουμε από το Νότο στο Βορρά, θυμάμαι πως έπλεναν και καθάριζαν τα τρένα στη Ρώμη. Στο Νότο είτε Ιταλός είσαι είτε μετανάστης, είσαι μπουκιά στο στόμα του βιομηχανικού Βορρά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s