Το ποιος είναι ο David Graeber μπορείς να το δεις   ΕΔΩ.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το βιβλίο του «Στο λυκόφως των Πρωτοποριών που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Στάσει Εκπίπτoντες.

***

Η αστυνομία συχνά επιτίθεται ή συλλαμβάνει εκείνους στους οποίους πρωτύτερα είχε εγγυηθεί ασφαλή έξοδο. Τακτικός της στόχος είναι οι γιατροί. Αν εκείνοι που πραγματοποιούν δράση σε μια μεριά της πόλης επειχειρούν να σχηματίσουν «πράσινες ζώνες» ή ασφαλείς περιοχές σε μια άλλη μεριά -με άλλα λόγια, αν επιχειρήσουν να οριοθετήσουν μια περιοχή όπου όλοι θα έχουν συμφωνήσει να μην παραβούν το νόμο ή να μην προκαλέσουν τις αρχές, με σκοπό να διαχωριστούν οι μάχιμοι από τους άμαχους- η αστυνομία επιτίθεται συνεχώς στην πράσινη ζώνη.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Υπάρχουν διάφοροι λόγοι. Κάποιοι είναι προφανώς πρακτικοί: δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιου είδους αντίληψη για τη συμπεριφορά απέναντι στους αιχμαλώτους, αν μπορείς να συλλάβεις διαδηλωτές, αλλά οι διαδηλωτές δεν μπορούν να συλλάβουν κανέναν. Με μια ευρύτερη έννοια όμως, αυτού του είδους η συμπεριφορά είναι ένας τρόπος άρνησης οποιουδήποτε ίχνους ισοτιμίας – το είδος της ισοτιμίας εκείνο που χαρακτηρίζει τα αντίπαλα στρατεύματα σε έναν συμβατικό πόλεμο. Η αστυνομία αντιπροσωπεύει το Κράτος. Το Κράτος μονοπωλεί τη νόμιμη χρήση βίας μέσα στα σύνορα του: επομένως, στο πλαίσιο της επικράτειας του, η αστυνομία είναι εξ ορισμού ασύγκριτη με οποιαδήποτε άλλη δύναμη. Αυτή η διαπίστωση είναι κρίσιμη για να καταλάβει κανείς τι είναι πραγματικά η αστυνομία. Πολλές κοινωνιολογικές μελέτες έχουν επισημάνει ότι ίσως μόλις το 6% του μέσου χρόνου εργασίας ενός αστυνομικού αντιστοιχεί σε οτιδήποτε μπορεί, έστω και σε ελάχιστο βαθμό, να ονομαστεί «πάταξη του εγκλήματος».

Η αστυνομία είναι μια ομάδα από οπλισμένα κυβερνητικά στελέχη κατώτερης βαθμίδας, εκπαιδευμένα στην επιστημονική εφαρμογή σωματικής βίας για την επίλυση των διοικητικών προβλημάτων. Είναι γραφειοκράτες με όπλα και, είτε φρουρούν χαμένα παιδιά είτε εξαναγκάζουν φασαριόζους μεθυσμένους να φύγουν από τα μπαρ είτε επιβλέπουν δωρεάν συναυλίες στα πάρκα, το κοινό γνώρισμα των περιστάσεων που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι η δυνατότητα επιβολής «μη διαπραγματεύσιμων λύσεων που υποστηρίζονται από την ενδεχόμενη χρήση βίας». Ο όρος κλειδί σ’αυτό νομίζω ότι είναι οι «μη διαπραγματεύσιμες» λύσεις. Η αστυνομία δεν διαπραγματεύεται – τουλάχιστον όταν πρόκειται για κάτι σημαντικό- επειδή κάτι τέτοιο θα υποδήλωνε ισοτιμία. Όταν αναγκάζεται να διαπραγματευθεί, σχεδόν πάντα αθετεί το λόγο της.
Με άλλα λόγια, η αστυνομία βρίσκεται σε μια παράδοξη θέση. Η δουλειά της είναι να ενσαρκώνει το μονοπώλιο που ασκεί το κράτος ως προς τη χρήση βίας. Ωστόσο, η ελευθερία της στη χρήση βίας είναι άκρως περιορισμένη. Η άρνηση μεταχείρισης της άλλης πλευράς ως έναν έντιμο αντίπαλο και, επομένως, ισότιμο κατά οιονδήποτε τρόπο, φαίνεται να είναι ο μόνος δρόμος διατήρησης της αρχής της απόλυτης ασυμμετρίας που οι αντιπρόσωποι του κράτους πρέπει, εξ ορισμού, να συντηρούν. Αυτός φαίνεται να είναι ο λόγος για τον οποίο, όταν οι περιορισμοί στη χρήση βίας από την αστυνομία αφαιρεθούν, τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά. Όποτε βλέπετε πολέμους που παραβιάζουν όλους τους κανόνες και περιλαμβάνουν φρικιαστικές κτηνωδίες κατά των πολιτών, διατυπώνονται αμετάκλητα ως «αστυνομικές ενέργειες».
David Graeber

Στο λυκόφως των Πρωτοποριών: Η ανάδυση των σύγχρονων κοινωνικών κινημάτων. Απόσπασμα.

Advertisements

One response »

  1. Ο/Η Sal Afek λέει:

    Και ποιος ειπε οτι ο πολεμος (μιας και το αρθρο κανει τετοιο παραλληλισμο) ειναι τιμιος και ισοτιμος? Ο πολεμος δεν ειναι μονομαχια μεταξυ δυο «gentlemen» ή δυο cowboys στο ηλιοβασιλεμα. Σκοπος του πολεμου ειναι η νικη επι του αντιπαλου με οσο το δυνατον λιγοτερες απωλειες για «εμας», αυτο διδασκεται σε ολες τις στρατιωτικες σχολες. Ο πολεμος δεν εχει τιποτα το ρομαντικο και ισοτιμο, ειδικοτερα δε στην βιομηχανικη εποχη. Για παραδειγμα, υπαρχει στρατηγος που θα πει, «εχουμε 100 κανονια και ο εχθρος κανενα, ας του δωσουμε τα 50 για να ειμαστε ισοτιμοι»?!?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s