Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο

του Δημήτρη Μελέτη:

***

Στη χώρα της ανάπτυξης, των ελευθεριών, κλπ κλπ,  ταινίες σαν τις «Αμελί», «Σινεμά ο Παράδεισος», «Στάλκερ», «La Belle Verte» είναι παντελώς άγνωστες. Παρόλα αυτά, το σινεμά αποτελεί πολύ δημοφιλή συνήθεια. Ίσως και παιδαγωγική τακτική (αν λάβουμε υπόψιν τα παιδιά στο πάρκο που ήταν κατενθουσιασμένα με τις νέες «ταινίες δράσης»). Επέλεξα να δω λοιπόν κάποιες από αυτές, τις τελευταίες, διαφημισμένες υπερπαραγωγές και θα ήθελα να μοιραστώ καποιες κριτικές σκέψεις.
Σχετικά με το ‘Dictator’ τι μπορεί να πει κανείς? Κάποιοι ίσως να το θεωρούν μία ακόμη χαζή κωμωδία του Hollywood. Με αναφορές στα πρόσωπα των Καντάφι και Μπιν Λάντεν (υπαρκτά πρόσωπα), με έναν Άραβα ηγέτη που τρέχει ένα πυρηνικό πρόγραμμα με σκοπό να επιτεθεί στο Ισραήλ (το οποίο και προσβάλλει με κάθε τρόπο σε κάθε ευκαιρία), ενώ σκοτώνει όποιον δεν του αρέσει, όντας παράλληλα αφελής, ατζαμής και άβγαλτος. Απλό, απολιτίκ χιούμορ δηλαδή!
Περισσότερο ενδιαφέρον όμως βρήκα στο Savages (Άγριοι). Η ταινία ξεκινά με τολμηρότατα άλματα ηθικής που ξεπερνούν κάθε προηγούμενο. Μιλάμε για ένα επίσημο τρίο. Το ξανθό κορίτσι είναι όλο νάζι και φωτιά. Απόλυτο θηλυκό που έχει σκλαβώσει δύο αντράκια, ενώ θα τις άξιζαν ακόμη περισσότερα. Επίσης, από τα πρώτα λεπτά αναγνωρίζει κανείς τους πρώτους χορηγούς. Τα mac ποζάρουν σε διάφορες φάσεις, και λίγο πριν την περιττή σκηνή με το shopping «therapy» ο Τραβόλτας έρχεται να μας πει μέσα από ένα επιβλητικό, κοντινό πλάνο «don’t fuck with Walmart!».  H Lincoln με τα SUV έχει ακουμπήσει μάλλον πολλά, τα Starbucks εννοείται, οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας και η Skype και, φυσικά, κάποιες εταιρίες όπλων.
Οι χαρακτήρες μας. Ο πιο αξιολύπητος χαρακτήρας είναι αυτός του μακρυμάλλη χασικλή, που ασχολείται με τη στήριξη αυτόχθονων κοινοτήτων και το όνειρό του για να αλλάξει τον κόσμο είναι να φτιάξει φτηνό φωτοβολταϊκό με 10$. Δηλάδή βλακείες που δεν έχουν καμία σημασία. Μέχρι το τέλος της ταινίας έχει ανακήρυχθεί στον πιο soft χαρακτήρα, το χασίσι του έχει κάνει μια προσωπικότητα κιμμά και θα έκανε τα πάντα για να τη βγάλει καθαρή.  Φαίνεται να είναι ονειροπόλος, αλλά δεν μπορεί να κάνει χωρίς τον υπερήφανο, μπρατσωμένο κι ελαφρώς χαρακωμένο, όλο βαρβατίλα πεζοναύτη, που τον μαθαίνει πώς βαράνε οι άντρες. Γι’αυτόν δεν έχω λόγια, είναι ο απόλυτος ήρωας. Κουλ, ξέρει τι θέλει, είναι αποφασισμένος να δώσει ακόμη και τη ζωή του για το κορίτσι του(ς) και φυσικά είναι όλος γραμμώσεις και σπιρτάδα. Απόδειξη οτι η όλη επιχείρηση στο Αφγανιστάν άξιζε τον κόπο και γέννησε ήρωες. Γεννιέται, νομίζω αβίαστα, η απορία «τον μαλλιά τι τον θέλουν??». Ο μαλλιάς φαίνεται λοιπόν να είναι αυτός που συντονίζει τους τύπους με τα mac, οι όποίοι είναι χάκερς – ψηφιακοί τρομοκράτες – χαζά παιδιά, που δεν ξέρουν πού πάνε και μπλέκουν. Τώρα για τους Μεξικανούς τι να πούμε, εννοείται οτι είναι άγριοι και απολίτιστοι, γουστάρουν να βασανίζουν πίνοντας τεκίλα και γενικά, καλύτερα να πέθαιναν όλοι τους κάπως. Άλλωστε δεν είναι πια οι μόνοι φτηνοί εργάτες. Α, επίσης είναι έτοιμοι να προδώσουν τους συνεργάτες τους κάθε ώρα, αρκεί να τους τάξει κάτι ο Tραβόλτας. Έχουν επίσης για αφεντικό μια ξιπασμένη Μεξικάνα με πίνακες της Frida Kahlo, την οποία υποδύεται πάλι η Salma Hayek, τυχαίο? Πιθανώς. *
Στο τέλος το μόνο που μένει ζωντανό είναι τα όπλα και τα SUV – στη μια εκδοχή. Στην άλλη, έχουμε το σύγχρονο Ρομέο με την Ιουλιέτα και τον συμπληρωματικό γκόμενο, που πεθαίνουν αγκαλιά, χάρη σε μια δόση φαρμακευτικού προϊόντος που έρχεται να κεράσει ο κύριος «μπράτσα». Δεν είμαι σίγουρος αν αυτή η φίρμα σπονσοράρει επίσημα, καθώς δεν κατάλαβα το όνομα, άρα μάλλον πρόκειται για μονοπώλειο. Ο Τραβόλτας ποτέ δεν πεθαίνει, κάνει μάγκες τους χοντρομπάτσους, που μπορεί τελικά να είναι και χρήσιμοι, υπό την καθοδήγηση του σούπερ πράκτωρα.
Γενικά , τα παιδιά δε χρειάζονται πια βιβλία και τέτοια, τώρα έχουν το Savages. Εγώ σας αφήνω, πάω Αφγανιστάν. Βαρέθηκα να είμαι μαλλιάς.
Άλλωστε αν είσαι serial killer κοντά στη Μεσόγειο ή τη Μ.Ανατολή σε λένε και ήρωα, προστάτη του «έθνους» και τέτοια. Αντίθετα αν το κάνεις στις ΗΠΑ, μιμούμενος τους υπερήρωες που όλοι θαυμάζουν, είσαι σχιζοφρενής δολοφόνος με ψυχολογικές διαταραχές και επικίνδυνος εγκληματίας. Σύμφωνοι (?) . Είδαμε πρόσφατα το παράδειγμα στο Κολοράντο, στην πρεμιέρα του νέου Batman, που άφησε πίσω της 12 νεκρούς. Όμως αύριο, 17 Αυγούστου, έχουμε την πρεμιέρα του «Expendables 2». Σταλόνε, Σβαρτζενέγκερ, Μπρους Γουίλις, Τζετ Λι, Ζαν-Κλοντ Βαν Ντάμ,  …ακόμα και ο Τσακ Νόρις, όλοι δηλαδή, όσους έχουμε δει να ρίχνουν ξύλο τις τελευταίες δεκαετίες, μαζί με νέα, μπρατσωμένα φυντάνια του Hollywood, έρχονται να επιδείξουν νέους οπλισμούς και ασυμβίβαστη σκληράδα. Δεν πρόκειται να πλησιάσω σε σινεμά εκείνη τη μέρα. Πιθανώς να μη βγω και από το σπίτι.

* ίσως ταιριάζει να παρατηρήσουμε επίσης ότι και στο Dictator, ο δεύτερος ρόλος (του στρατιωτικού ακόλουθου του «Δικατάτορα») καλύπτεται από κάποιον που έγινε γνωστός παίζοντας τον Γκάντι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s