Αναδημοσίευση από    athens indymedia  :

***

Περισσότεροι από 3.000 αναρχικοί από όλο τον κόσμο συναντήθηκαν τις ημέρες 8-12 Αυγούστου στο Saint Imier της Ελβετίας, στο διεθνές συνέδριο για τον Αναρχισμό πραγματοποιώντας το μεγαλύτερο Αναρχικό συνέδριο των τελευταίων δεκαετιών. Η εκδήλωση έγινε μεταξύ άλλων για να τιμηθούν τα 140 χρόνια από το πρώτο αντί εξουσιαστικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην ιδία πόλη το 1872. …

 

Πέντε ημέρες συζητήσεων, εκθέσεων, ταινιών, συναυλιών, και εργαστηρίων που κάλυψαν ζητήματα όπως ο Αναρχοσυνδικαλισμός, οι καταλήψεις και τα αυτοδιευθυνόμενα κέντρα, την βία και την μη βία, την υπανάπτυξη, τα δικαιώματα των ζώων, τον φεμινισμό, την μετανάστευση, τον αθλητισμό, το κίνημα 15 Μ για την παγκοσμιοποίηση. Συζητήσεις που η συμμετοχή πολλές φορές ξεπερνούσε τις δυνατότητες των χώρων φιλοξενίας και επεκτείνονταν και στους δρόμους.

 

Οι συμμετέχοντες προέρχονταν από τις 5 ηπείρους, πράγμα που χαρακτήρισε και την γεωγραφία των συζητήσεων: για την ιστορία και το παρόν του Αναρχισμού στην Χιλή έως το πρόσφατο κίνημα ενάντια στην πυρηνική ενέργεια στην Ιαπωνία. Πολλοί σύντροφοι εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός για να μοιραστούν τις εμπειρίες του αγώνα στις Ευρωπαϊκές χώρες που πλήττονται από την καπιταλιστική και κρατική λιτότητα, όπως η Ελλάδα η Πορτογαλία η Ισπανία.

 

Μεγάλη ήταν η παρουσία των Βραζιλιάνων Αναρχικών που κατάθεσαν πολλές πληροφορίες για την ιστορία και το σήμερα του κινήματος στην χώρα και την Λατινική Αμερική.

Παράλληλα με τις άλλες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκε και το Διεθνές συνέδριο των Αναρχικών Ομοσπονδιών.

**
Στο St Imier, διάφορες πινακίδες είχαν αναφορά στις στιγμές που η τοπική ιστορία συναντήθηκε με την ιστορία του Αναρχικού κινήματος.. Οι χιλιάδες επισκέπτες όλων των ηλικιών και εμφάνισης έγινα δεκτοί με θέρμη από την τοπική κοινωνία και δεκάδες τοπικά και διεθνή ΜΜΕ κάλυψαν με θετικά σχόλια το γεγονός.

Διάφορες συλλογικές κουζίνες από Ολλανδούς και Γερμανούς συντρόφους και συντρόφισσες πρόσφεραν χιλιάδες χορτοφαγικά γεύματα, με την ελεύθερη συνεισφορά πρώτων υλών από τους συμμετέχοντες. Μία τεράστια έκθεση περιλάμβανε ένα ασύλητο πλήθος από Αναρχικές, Ελευθεριακές εκδόσεις σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου.

 

Aκόμα και αν η οργανωτική επιτροπή που έκανε δυνατή την πραγματοποίηση της εκδήλωσης ήταν υπερβολικά κλειστή ακόμα και με τάσεις εξουσίας σύμφωνα με κάποιους, και επέλεξε ένα κλασσικό σχήμα συνεδριακής συνάντησης, έγινε εύκολα κατανοητό ότι η αυτοδιευθηνση και ο αυθορμητισμός πήραν τα ηνία του συνεδρίου. Δημιουργήθηκαν αυθόρμητα κάμπινγκ φιλοξενίας, αυτοδιευθηνόμενες κουζίνες, δεκάδες συζητήσεις στο περιθώριο του επίσημου προγράμματος με αυθόρμητες μεταφράσεις του μεγαλύτερου μέρους των συζητήσεων σε διάφορες γλώσσες, ακόμα και με μπλοκάρισμα της πώλησης κρέατος στον βασικό χώρο του συνεδρίου.

Η παρουσία της αστυνομίας ήταν ανύπαρκτη καθώς το Ελβετικό κράτος επέλεξε την απομάκρυνση των εμφανών κατασταλτικών δυνάμεων εκτός της πόλης, και τα ελάχιστα προβλήματα που παρουσιάστηκαν λύθηκαν από τους ίδιους τους συμμετέχοντες. Και ενώ στην Ελβετία δεν δημιουργήθηκε κανένα πρόβλημα κατά την επιστροφή τους στην Αγγλία δύο σύντροφοι συνελήφθηκαν και ανακρίθηκαν από τις αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες του κράτους.

 

Αυτή η «Διεθνής του Αναρχισμού» ήταν ένας εορτασμός της πρώτης Αντί εξουσιαστικής Διεθνούς του 1872 που δημιουργήθηκε σε απάντηση της Μαρξιστικής διεθνούς. Μετά την δημιουργία της Διεθνούς των Εργαζομένων το 1864, διάφορες ενώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Ελβετική Γιούρα που είχε επισπευτεί ο Μπακούνιν το 1869. Η διάδοση των ιδεών του Μπακούνιν θα μετέτρεπαν την ομοσπονδία της Γιούρα τον ελευθεριακό πόλο της Διεθνούς που αντιτάχτηκε στις ιδέες του Μαρξ. Ο Μαρξ έκανε τα πάντα για να διαλύσει την αντιεξουσιαστική τάση στους κόλπους της Διεθνούς και το 1872 στο συέδριο της Χαγης κατάφερε να εκδιώξει από την Διεθνή τους Μπακούνιν και Γκιγιόμ. Οι Ομοσπονδίες που υιοθέτησαν τις αντιεξουσιαστικές ιδέες Ιταλία, Ισπανία, γαλλία, Βέλγιο, ΗΠΑ οργάνωσαν μετα από αυτό το συνέδριο του
St. Imier, όπου οι ελευθεριακές ιδέες χαρακτήρισαν το συνέδριο και τις αποφάσεις του.

140 μετά, ιστορία και σύγχρονη δράση, θεωρία και πρακτική συναντήθηκαν ξανά στο Saint Imier σε μία στιγμή που οι λαοί της Ευρώπης υποφέρουν κάτω από την μπότα της λιτότητας της περιβαλλοντολογικής καταστροφής, με τους Αναρχικούς να δηλώνουν και να καταδεικνύουν ότι το κράτος και ο καπιταλισμός είναι η ίδια η ουσία της κρίσης και να δίνουν το βροντερό παρόν στους αγώνες και τις κοινωνικές αντιστάσεις ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

***

Advertisements

One response »

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s