Αναδημοσίευση από το  LEFT.GR :

***

Η παρακάτω ιστορία αλιεύθηκε από το facebook

Λεωφορείο της γραμμής. Μαυρούλης καθισμένος ανάμεσα σε χίλια μπαγάζια κάνει αέρα στο παιδάκι του που το έχει αγκαλιά να την ψιλοβγάλει με τον καύσωνα. Δίπλα του κάθεται μια κοπέλα. Ξαφνικά εισβάλλει ο καραγκιόζης-φασίστας, πάει καρφί στον μαυρούλη και λέει «Σήκω ρε αλήτη να κάτσω».   Η κοπέλα έκπληκτη αντιδρά: «Με ποιο δικαίωμα του μιλάτε έτσι;» «Σκάσε εσύ μωρή πατσαβούρα μην τις φας». Η «πατσαβούρα» κολυμβήτρια, 1.80, σηκώνεται όρθια. «Για πλησίασε να δούμε ποιος θα τις φάει;» στο σημείο αυτό σηκώνεται όρθιο το υπόλοιπο λεωφορείο που μέχρι εκείνη τη στιγμή «βασικά κοίταγε τη δουλειά του». Αρχίζει και κράζει το μαλάκα μέχρι που τον πετάει έξω κυριολεκτικά σηκωτό στην επόμενη στάση.

Συμπέρασμα 1ο: εκεί που οι άνθρωποι στα δυο τους πόδια πεθαίνουν τα σκουλήκια. Εκεί που δεν…

Συμπέρασμα 2ο: οι φασίστες θα φτάσουν μέχρι εκεί που θα τους επιτρέψουμε -νισάφι με τα κουβαρνταλίκια.

***
Advertisements

5 responses »

  1. Ο/Η ανεργος απο επιλογη λέει:

    φιλε/η rising galaxy.θα ηθελα να σε εγκαλεσω γιατι για δευτερη φορα δημοσιευεις,μεσα σε λιγες μερες μια ιστορια η οποια αναφρεται σε καποιον μεταναστη με τον ορο «μαυρουλης».την προηγουμενη αν κ το προσεξα δεν σου ειπα τπτ διοτι με προλαβε καποιος/α αλλος/η.επειδη,αν εχω καταλαβει καλα,δεν συμφωνεις με τετοιες λογικες αλλα κ επειδη το κειμενο δεν φερει την υπογραφη σου,θα ηθελα να τοποθετηθεις επι του θεματος

  2. Ο/Η Giwrgos λέει:

    Αρκετα ανατριχιαστικο το σχολιο της γιωτας..σ ευχαριστω για την μαρτυρια σου.
    αλληλεγγυη το οπλο μας

  3. Ο/Η Giota λέει:

    Από Αθήνα…

    Το βράδυ που γυρίσαμε από τις διακοπές, με το ψυγείο άδειο… και πεθαίνοντας της πείνας… πήγαμε να πάρουμε σουβλάκια. Φτάνοντας, έξω καθόνταν γύρω στα 10 άτομα στα τραπέζια… Μπαίνοντας στο μαγαζί ήταν ήδη εκεί μια κυρία γύρω στα 60-65 χρονών, απλή γυναίκα του λαού (που φαινόνταν ότι στη σημειρνή κατάσταση μετρούσε και το τελευταίο ευρώ) με το εγγονάκι της,γύρω στα 8… είχε ήδη παραγείλει και περίμενε. Την ώρα που έδινα την δική μου παραγελλία, ήρθε ένας μετανάστης απ΄έξω πουλώντας μικροπράγματα, σιωπηλός. Δεν αγόραζε κανείς τίποτα… αλλά ο μετανάστης δεν έφευγε.
    Αποφάσισα να του αγοράσω κάτι για φαγητό… όταν αισθάνθηκα ένα χέρι να μου ακουμπάει τον ώμο. Ήταν η γιαγιά η οποία μου είπε…
    – Άσε θα το κάνω εγώ…
    Δεν είπα τίποτα…
    Έδωσε ξανά παραγγελία για ένα σουβλάκι. Πήρε ένα χαρτί, σχημάτησε ένα χωνάκι, το κράτησε στα χέρια της και περίμενε με τον εγγονό της…
    Ο εγγονός πήρε το ένα σουβλάκι, η γιαγιά πήρε το δεύτερο σουβλάκι και τις πατάτες. Φεύγοντας έδωσε το σουβλάκι στο μετανάστη, άνοιξε τις πατάτες του εγγονού της έβαλε μέσα στο χωνάκι τις μισές και του τις έδωσε…
    Ο μετανάστης, της έγειρε λίγο το κεφάλι και έφυγε..
    Την κοίταζαμε όλοι, κανείς μας δεν είπε κουβέντα… συγκινήθηκα… σκέφτηκα… υπάρχει τελικά ελπίδα.
    Φεύγοντας, άκουσα κάποιους να μιλάνε για φιλανθρωπία…
    Εγώ πάλι θα το ονόμαζα αλληλεγγύη…
    Είναι από τα πράγματα που δεν θα ξεχάσω ποτέ όσο ζω.

    Ν. Ιωνία 20/8/2012

    • Ο/Η risinggalaxy λέει:

      Σε ευχαριστώ για τη μαρτυρία

    • Ο/Η ilias vafeiadis (@heliasv) λέει:

      Σε ευχαριστούμε για αυτή τη μαρτυρία Γιώτα. Έχουμε ανάγκη να ακούμε και τέτοια περιστατικά για να γεμίζουμε με ελπίδα ξανά γιατί ο πόλεμος και η προπαγάνδα από την άλλη μεριά μας έχουν «μαυρίσει». Πραγματικά σε ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s