Δεν είμαι σίγουρος τι να γράψω. Είναι τόσα πολλά, αλλά κάποιες στιγμές σου έρχεται ο εμετός και δεν έχεις να πεις ή να γράψεις τίποτα.Κάποιοι πληρώνονται για να τα κάνουν αυτά. Κάποιοι επιστρέφουν μετά στα σπίτια τους και στα παιδιά τους. Πολλοί ίσως να πηγαίνουν τις γκόμενες τους για ποτό. Έτσι ήταν πάντα με τους βασανιστές. Κάποιοι τάιζαν τους φούρνους στο Άουσβιτς, κάποιοι πατούσαν τη σκανδάλη στα μυδραλιοβόλα, κάποιοι άλλοι απλά πατούσαν ένα κουμπί στο πείραμα του Μίλγκραμ. Άνθρωποι που χάνουν την ανθρώπινη υπόσταση τους. Η γραφειοκρατία της βίας, το να μην έχεις προσωπικές ευθύνες επειδή ανήκεις σε μια αγέλη που υπακούει στους δικούς της κανόνες. Τα βασανιστήρια δεν σταμάτησαν ποτέ στην Ελλάδα ούτε και αλλού. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτού που ονομάζουμε «κράτος». Ποτέ δεν θα σταματήσουν όσο υπάρχει κράτος, πότε δεν θα «εκδημοκρατιστούν» οι βασανιστές. Το επίδικο είναι «επικοινωνιακό» αν χρησιμοποιήσουμε όρους της μοδός. Δηλαδή είναι ζήτημα προπαγάνδας αν χρησιμοποιήσουμε όρους πραγματικότητας. Πως δηλαδή -όταν μαθευτούν οι βασανισμοί-, θα τους αντιμετωπίσει η μεγάλη «πλειοψηφία». Φυσικά εκεί πιάνουν δουλειά τα αγαπημένα μας Μ.Μ.Ε. . Πριν από σχεδόν ένα χρόνο έγραφα για το «σύνδρομο Χατζηνικολάου». Κάποιοι προοδευτικοί έλεγαν πως ήμουν υπερβολικός και γουστάρανε καταβάθος που τα έλεγαν με το τηλε-είδωλο. Σήμερα γκρινιάζουν γιατί τρώνε στη μάπα τη Νάντια Αλεξίου ως «ρεπόρτερ» του.

Έτσι είναι αυτά. Οι αυταπάτες κρατάνε αλλά όχι για πάντα.

Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω. Η αηδία όμως και η οργή δεν με αφήνουν. Σταματάω και θέλω να φωνάξω. Ήμουν το πρωί στην Ευελπίδων. Το απόγευμα έλειπα. Τυχερός. Δεκάδες συλλήψεις σε όλη την Ελλάδα από την ημέρα της γενικής Απεργίας και μετά. Αφορούν τον ευρύτερο αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο. Μου τη σπάει αυτή η ορολογία. Δεν βγάζει νόημα. Αυτά όμως είναι για μια άλλη φορά. Αισθάνομαι οργή αλλά αισθάνομαι και υπερήφανος. Για τους συντρόφους-ες παντού σε όλη την Ελλάδα. Αν σε κυνηγάνε οι Βουλγαράκηδες, οι Δένδιες, οι Χρυσοχοίδηδες και σε μισούν οι ναζί και οι πατριώτες…κάτι καλό έχεις κάνει και άστους να λένε. Όταν σε κυνηγούν τα ζόμπι μάλλον είσαι με τους ζωντανούς ακόμα. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι κάποιοι βασανίζονται, χτυπημένοι στο κολαστήριο της Λεωφόρου Αλεξάντρας. Όπως τόσα αδέλφια-ες μας από άλλα «έθνη» βασανίζονται στα αντίστοιχα κολαστήρια όπως αυτό του Αγ.Παντελεήμονα. Δεν ξέρω τι να γράψω. Να αρχίσεις να βρίζεις, να γράψεις ότι συναισθηματικό σου κατέβει, ή απλά τίποτα;

Και όμως ζούμε ακόμα. Εγώ προσωπικά ζω για την ημέρα που το κολαστήριο της λεωφόρου Αλεξάντρας θα γκρεμιστεί και στη θέση του θα γίνει πάρκο. Είναι εξαιρετικό το σημείο και αν εξαιρέσεις τη φωτορύπανση είναι μια χαρά για να βλέπουν παιδάκια τα αστέρια. Η αστρονομία είναι πολύ καλύτερη από την εκμάθηση νέων τρόπων βασανισμού.

Η ΓΑΔΑ ΑΕ λοιπόν. Ο μεγαλύτερος εισαγωγέας αηδίας στη χώρα. Το άντρο της πλέον μισητής αστυνομίας της Ευρώπης και από τις πλέον γνωστές στο κόσμο μαζί με αυτή του Μεξικό. Καπιταλισμός νέτα σκέτα.

Θα παραθέσω τις μαρτυρίες όπως καταγράφηκαν από ιστοτόπους και κοινωνικά δίκτυα και τις συγκέντρωσε φίλη στο facebook την οποία και ευχαριστώ θερμά. Δεν μπορώ να γράψω και πολλά άλλα. «Δεν έχω στόμα και θέλω να ουρλιάξω» λέγονταν το αντιπολεμικό διήγημα επιστημονικής φαντασίας του Χάρλαν Έλισον.

Στην Ελλάδα του 2012 έχουμε στόματα ακόμα. Σε λίγο μπορεί και όχι.

 

Στις 6 η ώρα το απόγευμα της Δευτέρας περνούσαν από το αυτόφωρο στην Ευελπίδων οι 15 συλληφθέντες αναρχικοί. Περίπου 500 σύντροφοι τους περίμεναν με σηκωμένες τις γροθιές και βροντερά συνθήματα αλληλεγγύης. Οι συλληφθέντες φαινόντουσαν καταπτοημένοι και οι περισσότεροι εξ αυτών είχαν εμφανή σημάδια από τα βασανιστήρια που υπέστησαν από τους μπάτσους καθ’όλη την διάρκεια της κράτησής τους στην ΓΑΔΑ

, ειδικότερα, ένας σύντροφος έχει εμφανώς το πόδι του γυρισμένο και θα χρειαστεί επέμβαση, άλλος ένας έχει νάρθηκες σε χέρι και κεφάλι. ( φωτό από indymedia https://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/travmatias.jpg). Μάλιστα σήμερα το μεσημέρι, μέσω των συνηγόρων τους οι συλληφθέντες καταγγέλλουν δημόσια ότι οι αστυνομικοί που έκαναν τις συλλήψεις και πήγαν στη ΓΑΔΑ για να τους αναγνωρίσουν, επιδόθηκαν επί ώρες σε όργιο αγριότητας. Ενώ οι συλληφθέντες ήταν δεμένοι, αστυνομικοί των μηχανοκίνητων μονάδων που τους συνέλαβαν, όχι μόνο τους έβριζαν κ
αι τους τραβούσαν φωτογραφίες με τα κινητά τους (για εκφοβισμό), αλλά και τους έφτυναν και χτυπούσαν άγρια. Περιττό να αναφερθεί και το σεξιστικό περιεχόμενο των ύβρεων προς τις κοπέλες. Μετά από φωνές της μιας κρατούμενης, που ξεσήκωσε τον όροφο, επενέβη ο αξιωματικός και τους σταμάτησε.

Απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα:

Αντίσταση κατά της αρχής,διατάραξη κοινής ειρήνης, με επιβαρυντικό την κάλυψη χαρακτηριστικών (κράνη),επικίνδυνη σωματική βλάβη,
βαρειά σκοπούμενη σωματική βλάβη, επιβαρυντική περίπτωση διακεκριμένων φθορών και παράβαση νόμου περί όπλων (κοντάρια σημαιών).
Οι κατηγορίες είναι κοινές σε όλους.

Λίγο πριν βγουν οι συλληφθέντες από το κτίριο, ακούστηκε μετά από ώρα ασύρματος και αμέσως μία διμοιρία έφυγε προς το κάτω μέρος των δικαστηρίων, προφανώς για να κλείσει την κάτω έξοδο. Όταν βγήκαν οι συλληφθέντες κι ενώ φωνάζονταν συνθήματα έγινε πέσιμο πρώτα στους συγκεντρωμένους που βρίσκονταν ακριβώς έξω από το κτίριο. Άρχισε κόσμος να τρέχει προς την κάτω έξοδο αλλά μάλλον υπήρχαν όντως μπάτσοι γιατί γύρισαν τρέχοντας πίσω. Βγήκαν αρκετοί από την κεντρική έξοδο στο δρόμο.
Προφανώς υπήρχε σχέδιο να επιτεθούν στη συγκέντρωση. Γι’ αυτό και καθυστέρησαν τόσο πολύ να φέρουν τους συλληφθέντες, για να αδειάσει το δικαστήριο.
Συντρόφισσες και σύντροφοι μιλούν για την πρωτοφανή λύσσα των Δελτάδων που »επιχείρησαν» ακόμη και ενάντια θαμώνων καφετεριών στα περίχωρα των δικαστηρίων, και φυσικά εναντίον των αλληλέγγυων που έφευγαν στα στενά για να ξεφύγουν από τα ΜΑΤ.

Γίνεται λόγος για 25 περίπου προσαγωγές ενώ υπάρχει πιθανότητα 4 από αυτές να μετατραπούν σε συλλήψεις. Ορισμένοι εκ των προσαχθέντων παραμένουν με αλληλέγγυους έξω απ’ τη ΓΑΔΑ.

Από Indymedia και Omnia Tv

υ.γ.
 Ζητούνται αριστεροί εκδημοκρατιστές της αστυνομίας για επαναφορά στη πραγματικότητα. Πληροφορίες: ΓΑΔΑ Τμήμα
βασανισμών.
risinggalaxy

5 responses »

  1. Ο/Η maur0s λέει:

    Η υποταγή (παθητική ή ενεργητική) είναι επιλογή. Ενεργητική στην περίπτωση του “νοικοκυραίου” που συνεργάζεται με τας αρχάς ή τας παρα-αρχάς των ναζι-άρηδων (οι διαφορές πλέον ανύπαρκτες), παθητική στην περίπτωση του αριστερούλη που φοβάται μην τον ταυτίσουν με τους “κουκουλοφόρους” κι αποφεύγει να πάρει θέση.
    Και είναι ΕΠΙΛΟΓΗ, όχι μονόδρομος. Πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να επιλέξει κάτι άλλο απλά δεν το κάνει, μετατρέποντας τα κοινωνικά παράσιτα αστυνομίας ή/και χ.α. σε ασύδοτα, δολοφονικά ορκ.

    Οι επιλογές όμως έχουν και τις επιπτώσεις τους. Και οι υποτακτικοί, ενεργητικοί ή παθητικοί, αργά ή γρήγορα θα πάρουν αυτές τις επιπτώσεις στα σπίτια τους.
    Γιατί αν ποτέ το κράτος και το νεοναζιστικό του παραμάγαζο καταφέρουν να καταστείλουν τους “κουκουλοφόρους” θάρθει η σειρά των νομότυπων εργατοπατέρων και της θεσμικής αριστεράς. Και όχι μόνο..

    Επειδή όμως η ιστορία επαναλαμβάνεται σε όλες της τις εκφάνσεις, θάρθει και η στιγμή που θα ξεσκεπαστεί η Πέμπτη Φάλαγγα του φασισμού που σήμερα κρύβεται άλλοτε πίσω από σοβιετικά σφυροδρέπανα κι άλλοτε πίσω από “ανανεωτικά” ουράνια τόξα.
    Ολοι όσοι επέλεξαν να μη βλέπουν, να μην ακούνε να μη γνωρίζουν. Χωρίς όλους αυτούς ο φασισμός θα βρισκόταν στον ιστορικό του βόρβορο, στις πηγάδες όπου ανήκει.

    Ντροπή σας ξεφτίλες!

  2. Ο/Η ανεργος απο επιλογη λέει:

    εταιρεια ρουφιανων-δολοφωνων-βασανιστων.νομιζω οτι ειναι πιο σωστα ετσι

  3. Ο/Η A/A λέει:

    Τρομοκρατική και συνάμα προβοκατόρικη απόφαση για τους τέσσερις αγωνιστές της ΣΠΦ – ΔΙΚΗ ΣΠΦ- Β¨ ΧΑΛΑΝΔΡΙ – 31η συνεδρίαση Τρίτη, 2.10.2012
    ΚΟΝΤΡΑ

    http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=17695&pos=4&cat_id=48

  4. Ο/Η blackhermes λέει:

    Τι σκατά να πεις για τους άψυχους; Παραλήπτες και εκτελεστές εντολών για το «ψωμάκι τους». Άστους αυτούς θα ‘ρθει η ώρα τους. Τι να πεις για τους «ιθύνοντες» και τους διευθύνοντες. Άστους αυτούς θα ‘ρθει η ώρα τους. Τι να πεις για τα μπουρδέλα στυλ Αλεξίου που ωραιοποιούν τα σκατά και τα πουλάνε για πάστες; Άστους αυτούς θα ‘ρθει η ώρα τους. Τι να πεις για τους πολιτικούς με τη σιδηρά θέληση, νίκο και αντώνη που θέλουν να μας βγάλουν τις κουκούλες, ενώ οι ίδιοι φοράνε μάσκες ψεύδους και αδιαφορίας; Άστους αυτούς θα ‘ρθει η ώρα τους. Τι να πεις για τους ναζίδες και τους υποστηρικτές τους, πραγματικά τίποτα. Άστους αυτούς θα ‘ρθει η ώρα τους. Τι να πεις για τους «εν δυνάμει» συντρόφους της κυνο-βολευτικής και εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς; Άστους αυτούς θα ‘ρθει η ώρα τους.

    Τι να πεις για όσους πονάνε σήμερα στα κρατητήρια της αλέξάνδρας και για όσους τους αγαπάνε, τους στηρίζουν και στεναχωριούνται; Μπράβο κι ευχαριστώ.

    Με λίγα λόγια, αυτό που φοβόμασταν/προβλέπαμε και αυτό που φοβούνται πως θα γίνει έχει ήδη συντελεστεί, ο φασισμός είναι εδώ. Κάνει πογκρόμ στους πνεύμονες, για να επεκταθεί ο καρκίνος κι η σήψη. Το θέμα λοιπόν είναι πως ο πόλεμος είναι εδώ και δεν πολεμάει πια μόνο το μεροκάματό σου ή τις προσωπικές σου ελευθερίες και τα ανθρώπινα ιδανικά ή δικαιώματα, αλλά εσένα όλοκληρωτικά. Την ανθρώπινη σου φύση και την φυσική σου υπόσταση. Θα βρεθείς δεμένος, με μια ποινική δικονομία και ένα δικαστικό σώμα να σε θάβει σε κάτεργα, βορά της κάθε Ράικου, του κάθε Μπαλτά. Η θα βρεθείς σακατεμένος για μια ζωή, με αγωνία για την υγεία σου σαν τον Γιάννη Καφκά και το Σίμο, το Σάββα, τη Στέλλα και πόσους άλλους. Ή θα βρεθείς κοινωνικά και εργασιακά αποκλεισμένος, υπάρχουν πάντα για σένα και τα λεπίδια των φασιστών, να φαίνονται υγειή μπροστά στα λόγια των γονιών σου, του παπά και των γειτόνων. Έτσι θέλουν να πιστεύουμε, τις απειλές αυτές κάνουν πράξη.

    Μα όσο υπερισχύει το μπράβο κι ευχαριστώ για τους συντρόφους, όσο η σπίθα στα μάτια μας λάμπει καθημερινά, τους λέμε απλά ήρθε η ώρα σας. Μπάτσοι – δικαστικοί – μηντιακοί – πολιτικοί – φιλήσυχοι και αγανακτησμένοι πολίτες – παραλίγο σύντροφοι, πόλεμο θέλετε, πόλεμο έχουμε. Κυνηγάτε παστίτσιους, κυνηγάτε εμένα, κυνηγάτε συντρόφους, κυνηγάτε εμένα, τον κάθε εμένα, κυνηγάτε εσείς και για εμένα πια είναι πολύ προσωπικό. Οι απαντήσεις θα δωθούν, συλλογικά και δυναμικά, δε μασάμε, δεν μετακινούμαστε βήμα απο το δρόμο, γιατι πατάμε στέρεα, πάνω στο βίωμα μας.

    Φοβάται το θεριό φίλοι μου και δαγκώνει, είναι δυνατό, θεριό γαρ, αλλά εμείς είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ και που θα πάει θα κερδίσουμε.

    Αλληλεγγύη Έμπρακτη όπως σήμερα σε ΟΛΟΥΣ τους διωκόμενους

    Το τώρα είναι εδώ και εμείς λυσσασμένοι κι ανυποχώρητοι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s