Πρόσκοποι Παρισίων στην Αθήνα 1952Οι Έλληνες Πρόσκοποι Παρισίων μετά την κατάθεση Στεφάνου στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1952. Στην μέση διακρίνεται ο Αρχιμανδρίτης Παρισίων Μελέτιος Καραμπίνης.

Πρόσκοποι Παρισίων στην Αθήνα 1952
Οι Έλληνες Πρόσκοποι Παρισίων μετά την κατάθεση Στεφάνου στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1952. Στην μέση διακρίνεται ο Αρχιμανδρίτης Παρισίων Μελέτιος Καραμπίνης.

Το περιστατικό συνέβει το απόγευμα και το μεταφέρω έτσι όπως μου μεταφέρθηκε από αυτόπτες μάρτυρες:

Στην οδό Σπύρου Τρικούπη -στα Εξάρχεια- κοντά στη συμβολή της με τη λεωφόρο Αλεξάντρας, 2 μηχανές της ΔΙΑΣ σταμάτησαν ομάδα αγωνιστών που πραγματοποιούσε αφισοκόλληση. Επί της ουσίας «ψάχτηκαν» δύο εκ των αφισοκολλητών, ενώ ζητήθηκε επίμονα από τους υπόλοιπους-ες να παρακολουθούν από απόσταση, κάτι που δεν έγινε μιας και οι σύντροφοι-ες κάθισαν και περίμεναν την εξέλιξη της επέμβασης της ομάδας ΔΙΑΣ. …

Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε να είναι «ένας συνηθισμένος έλεγχος». Άλλωστε και οι παρόντες στο περιστατικό δεν το συνδέουν απαραίτητα με το πολιτικό περιεχόμενο της αφισοκόλλησης καθεαυτό. Μόνο που οι άντρες της ΔΙΑΣ θεώρησαν «χρήσιμο» να κάνουν κατήχηση «εθνικοπατριωτικού» περιεχομένου όπως και κατήχηση για τη σωστή «συμπεριφορά» απέναντι στην εξουσία σε χώρους εργασίας.

Βλέποντας την διάθεση να παραμείνουν μάρτυρες του ψαξίματος των δύο συντρόφων τους από κοντά, ένας εκ των αντρών της ομάδας ΔΙΑΣ ανέφερε πως η «σωστή στάση» όταν σου μιλάνε στη δουλειά ο διευθυντής ή ο πρόεδρος της εταιρίας , είναι να μην τον πλησιάζεις πολύ, άρα και αυτοί θα έπρεπε να κάνουν το ίδιο. Ναι, αυτό ήταν το παράδειγμα που αναφέρθηκε. Βέβαια ο ίδιος ούτε «πρόεδρος» ούτε «διευθυντής» είναι σε καμιά εταιρία. Εκτός αν έχει γίνει Α.Ε. η ΕΛ.ΑΣ και δεν το είχαμε αντιληφθεί. Επίσης από την επικοδομητική συνομιλία-κατήχηση οι αυτόπτες μάρτυρες ξεχώρισαν και την ατάκα «απλά ένας έλεγχος είναι, εντάξει εσείς είστε Έλληνες, δεν είστε Αλβανοί, που θα μπορούσατε να κουβαλάτε κάνα μαχαίρι».

Από ότι φαίνεται τα μαχαίρια είναι «εργαλείο» με συγκεκριμένη εθνική ταυτότητα, αν και κάποιοι γνωστοί -και μη εξαιρετέοι- «κάτοικοι» του Αγ.Παντελεήμονα ίσως να διαφωνούσαν δείχνοντας τα δικά τους μαχαίρια από κοινού με την ελληνική ταυτότητα.

Το περιστατικό έληξε κάπου εκεί, και όπως προανέφερα οι αγωνιστές που έκαναν την αφισοκόλληση δεν το συνδέουν απαραίτητα με το πολιτικό περιεχόμενο της αφίσας, αν και, καιρό είχαμε να ακούσουμε στα Εξάρχεια για παρενόχληση αφισοκόλλησης από άντρες της ΕΛ.ΑΣ. Αν εξαιρέσει βέβαια κανείς, την προσφιλή συνήθεια των αντρών του άλλου δημοφιλούς σώματος, των ΜΑΤ. Οι οποίοι ευρισκόμενοι στην γειτονιά, συνήθως επιδίδονται στο σκίσιμο των πολιτικών αφισών και όχι στον τραμπουκισμό των αφισοκολλητών. Άλλο σώμα το ένα, άλλο το άλλο.

Επίσης να αναφερθεί ότι εκτός του διαλόγου υπήρξε και ψάξιμο προσωπικών αντικειμένων των δύο ατόμων, κάτι που από εμένα, τον μη ειδικό επί της νομοθεσίας -και γνωστό εμπαθή και κακόπιστο- κρίνεται μάλλον παράνομο, εκτός και αν κάνω λάθος.

Σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ ενθαρρυντικό που τα σώματα ασφαλείας του Κράτους, επιδίδονται ανοικτά τα τελευταία χρόνια στην πολιτική κατήχηση, διαπαιδαγώγηση και προπαγάνδα, με σεβασμό στα αφεντικά και το έθνος. Η ΕΛ.ΑΣ θέλοντας να δείξει το σύγχρονο πρόσωπο της, παραμένει «μέσα στα πράγματα», προσφέροντας ότι προσέφερε και τις δεκαετίες ’40-’50’. Τώρα που η ξυλόσομπα έγινε ξανά της μόδας στην Αθήνα, αυτό που μας έλειπε ήταν το μετεμφυλιακό χουντοκατηχητικό. Ευτυχισμένο το 1952.

Εξάρχεια,18 Δεκεμβρίου 2012(;)

risinggalaxy

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s