Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο  

 ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ :

***

 

Tον κόσμο του key ransome ή αλλιώς small cruel party τον ανακάλυψα χάρη στο in thicket 10” στη sounds for consciousness rape εταιρεία του stephane santini μία απο τις πιο αγαπημένες μου ευρωπαϊκές εταιρείες του είδους (μαζί με selektionanckarstrom / radium 226.05, v2 archief / organisation) με την οποία αν δεν είχαν συναντηθεί οι δρόμοι μας πολλά δε θα είχα κάνει στη ζωή μου… έκτοτε κόλλησα με τους ήχους του. τουλάχιστον για όλη τη δεκαετία των 90ς ήταν ένας απο εκείνους τους καλλιτέχνες που αναζητούσα τις κυκλοφορίες τους όταν έβγαιναν και όπου τις έβρισκα. βλέπετε ήταν ένας απο εκείνη τη γενιά των ανθρώπων που αρχές / μέσα 90ς άφησαν σιγά σιγά πίσω τους ένα πιο ‘θορυβώδες’ (noise ή ροκ) παρελθόν και ασχολήθηκαν με μικρούς ήχους, ή φυσικούς ήχους ενισχυμένους ενίοτε με μικρόφωνα επαφής, ή διαλυμένους με εφέ, κλπ. δε θα μπώ στην (παρα)φιλολογία αυτής της φάσης καθώς η σχεδόν 20ετής απόσταση έχει ξεκαθαρίσει την ήρα απο το στάρι πλέον ή τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό έχει καθαρίσει το τοπίο αλλά θα μείνω στους ήχους που ακόμα και σήμερα με συνεπαίρνουν.

ίσως παίζει ρόλο μια δόση συναισθηματισμού καθώς είναι κυκλοφορία απο μία απο τις πιο αγαπημένες μου εποχές (89-94) αλλά και το πρόσφατο 3πλο cd στη harbinger sound που ανθολογεί τα διάφορα διάσπαρτα 7”, 10”, που κυκλοφόρησε το key ο οποίος ως κύκνειο άσμα έβγαλε το ceremonies of memory 7” στη fylkingen to 2002 και χάθηκε για να δουλέψει ως σέφ στο παρίσι. εκεί χάνω και τα ίνχη του με ελάχιστες αναφορές του στη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας μέχρι που πρόσφατα ο cedric πηρε την απόφαση να επανεκδώσει στην kaon αυτή την κασσέτα. αρχικά βγήκε το 92 στην apraxia του patrick barber. εταιρεία που εκτός απο τις διάφορες κασσέτες που έβγαλε (αρκετές του jeph jerman και των blowhole ελέω colorado) και ο ήχος της σε πετάει κατευθείαν σε εκείνη τη δεκαετία. αν μη τι άλλο η πρώτη πλευρά (κομμάτι στο cd) έχει αυτό τον ήχο που ακούς μικροήχους να παίζουνε και να κάνεις εικασίες τι έιναι… γρατζουνάνε κάτι; σπάνε κλαδιά; τι; απο τη μία και απο την άλλη να είναι λιωμένος σε εφέ που δίνουν και έδιναν εκείνη την άμπιεντ χροιά της εποχής. ψηφιακά ή μή σου ξαναφέρνουν επιτόπου τον ήχο του τότε. αλλάζει λίγο στο δεύτερο κομμάτι αυτό μιας και που ναι μεν κινείται στην ίδια λογική αλλά οι ήχοι γίνονται διαφορετικοί ίσως πιο ‘ρευστοί’ θα έλεγε κανείς στη διάρκεια της ακρόασης οπότε σε κάνουν να κινείσαι μεταξύ δύο κόσμων και εποχών.

δεν είναι η κυκλοφορία του small cruel party που θα συνιστούσα σε όποιον θα θελε να ασχοληθεί με τον ήχο του, θα του πρότεινα μια και καλή το 3πλο της harbinger. απο την άλλη προτείνεται ανεπιφύλακτα σε εκείνους τους νοσταλγούς που ζήσαμε εκείνη την εποχή του κασσετοκυκλώματος τέλη 80 αρχών με μέσα 90 γεμάτο νιχιλιστικούς ήχους, πρωτόγονο άμπιεντ, diy και άφθονη τρέλλα γιατί κάπως έτσι είναι και οι ήχοι του σα μια μικρή δόση απότομης νοσταλγίας!

***

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s